Μπορεί να έχουν περάσει 182 μέρες αφότου μολύνθηκε, ωστόσο ένας 27χρονος Άγγλος συνεχίζει να παλεύει με τα μετά-Covid συμπτώματα. Πώς συνδέονται με το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης.
Την περιπέτεια που περνάει με την υγεία του λόγω κορονοϊού και η οποία έχει τρομακτικές διαστάσεις, αποκάλυψε ένας 27χρονος Βρετανός που νόσησε τον Μάρτιο αλλά ακόμη ταλαιπωρείται, μη μπορώντας να επιστρέψει στην κανονική του ζωή.
Ο Τσάρλι Ράσελ, 182 ημέρες αφότου μολύνθηκε και αδυνατεί να τρέξει 5 χλμ τρεις φορές την εβδομάδα, όπως συνήθιζε, δεν βγαίνει έξω να διασκεδάσει, δεν δουλεύει και το πιο σημαντικό, δεν παρουσιάζει βελτίωση.
“Αν ήξερα ότι θα ήμουν τόσο άρρωστος, θα τα έπαιρνα όλα πιο σοβαρά τον Μάρτιο», είπε ο Ράσελ στον Observer. “Όμως ό,τι ακούγαμε τότε ήταν ότι εάν μολυνθείτε και είστε νέος, πιθανότατα δεν θα έχετε καθόλου συμπτώματα. Ή θα είστε άρρωστος για μερικές εβδομάδες και αυτό θα ήταν”.
Αντ ‘ αυτού, ο Ράσελ υποφέρει από πόνους στο στήθος, ημικρανίες, σοβαρή δύσπνοια, ζάλη και εξάντληση, όντας ένας από τους πολλούς “μακροχρόνιων Covid” ασθενείς που έχουν βιώσει μεγάλης διάρκειας συμπτώματα.
Από τους ασθενείς με κορονοϊό που διανύουν την τρίτη δεκαετία της ζωής τους, λίγοι είναι αυτοί που θα χρειαστούν νοσοκομειακή περίθαλψη ωστόσο οι ειδικοί φοβούνται ότι μια σημαντική μειονότητα θα καταλήξει σε μια σοβαρά εξουθενωτική κατάσταση που οι επιστήμονες δεν καταλαβαίνουν ακόμη.
“Δίνουμε τρομακτική έμφαση αυτή τη στιγμή στην ιδέα ότι οι νεότεροι άνθρωποι θα είναι εντάξει και ο κύριος λόγος που δεν πρέπει να βγουν είναι επειδή μπορεί να μολύνουν τη γιαγιά τους”, δήλωσε ο Τσαρλς Σέφερντ, ιατρικός σύμβουλος του φιλανθρωπικού οργανισμού ME Association. “Υπάρχει ο κίνδυνος, εάν οι νεότεροι άνθρωποι κολλήσουν την ασθένεια, να μην καταλήξουν στο νοσοκομείο, αλλά μπορεί να έχουν μια ασθένεια που θα τους αφήνει εξαντλημένους με το μετά-Covid σύνδρομο. Δεν πρόκειται να συμβεί στην πλειονότητα, αλλά υπάρχει πραγματικός κίνδυνος για μια σημαντική μειονότητα” τόνισε.
Ο Ράσελ, ο οποίος είναι φωτογράφος που ειδικεύεται στο θέατρο, δεν έχει εργαστεί από τότε που αρρώστησε, στις 14 Μαρτίου. «Είχα αρκετό χρόνο για να κοιτάξω πίσω και να σκεφτώ, τι έκανα τότε. Και πώς θα ήθελα να μην το έκανα”.
Η ασθένειά του διήρκεσε δύο εβδομάδες και μετά αισθάνθηκε καλύτερα. Τότε ήταν που βίωσε τρομακτικά πόνους στο στήθος “σαν κάποιος καθόταν πάνω μου”. Ωστόσο, οι γιατροί του νοσοκομείου και ο γιατρός του δήλωσαν ότι οι δοκιμές έδειξαν ότι δεν υπήρχαν προβλήματα.
Ο Ράσελ ήταν πιο τυχερός από τους περισσότερους – άλλαξε γιατρό και ο νέος του έκανε τεστ αντισωμάτων, το οποίο επιβεβαίωσε ότι είχε τον ιό. Είναι τώρα ένας από τους 500 ασθενείς που συμμετέχουν σε κλινική δοκιμή σχετικά με τον αντίκτυπο του Covid-19.
“Όταν οι άνθρωποι αρνούνται να φορέσουν μάσκες ή ακόμη και να υπακούσουν στους πιο βασικούς κανόνες κοινωνικής απόστασης, είναι πολύ απογοητευτικό”, είπε ο Ράσελ. «Θέλω απλώς να τους ταρακουνήσω και να τους πω “ζω με αυτό για έξι μήνες”.
“Νομίζω ότι πολλοί νέοι – και είναι στην ανθρώπινη φύση – πιστεύουν ότι αν κάτι δεν τους επηρεάζει άμεσα, σχεδόν δεν υπάρχει. Φίλοι μου που πηγαίνουν ακόμα στις παμπ, εξακολουθούν να βγαίνουν σε δείπνα και δεν το παίρνουν τόσο σοβαρά. Ανησυχώ για αυτούς”.
Ο Ράσελ ήταν σε καλή κατάσταση πριν από τον ιό, τρέχοντας 5 χιλιόμετρα σε περίπου 23 λεπτά. Τώρα αγωνίζεται να ανέβει τις σκάλες.
Η έρευνα για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του Covid-19 ξεκίνησε πρόσφατα, αλλά ο Σέφερντ τόνισε ότι η θεωρία ήταν ότι ο κορονοϊός προκαλεί διαταραχή στο ανοσοποιητικό σύστημα των ανθρώπων, είτε με μεγάλη έκκριση κυτοκίνης είτε αντιδρώντας υπερβολικά, το οποίο επίσης πιστεύεται ότι είναι ένας παράγοντας για το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης.
«Αρκετές μελέτες τα τελευταία 2-3 χρόνια δείχνουν ότι η δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος πιθανότατα εμπλέκεται με το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης», είπε. Το ανοσοποιητικό σύστημα φαίνεται να συνεχίζει να ενεργοποιείται σε χαμηλό επίπεδο, προσπαθώντας να καταπολεμήσει έναν ιό που δεν είναι πλέον εκεί. Αυτή η αντίδραση μπορεί στη συνέχεια να επηρεάσει το κεντρικό νευρικό σύστημα και τον υποθάλαμο.
Εάν η μετά-Covid κόπωση και το σύνδρομο συνδέονται, η έρευνα μπορεί να παρέχει λύσεις και στις δύο καταστάσεις. Ήταν δύσκολο να μελετηθεί η χρόνια κόπωση, καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι με την πάθηση ζουν με αυτή για μήνες. Εάν εμπλέκεται ένας ιός, έχει αφήσει λίγο ίχνος τη στιγμή που οι ερευνητές συναντούν τον ασθενή τους.
«Είναι η πρώτη φορά που μπορείς να παρακολουθήσεις άτομα σχεδόν από την πρώτη μέρα. Οι ερευνητές δημιουργούν μεγάλο δείγμα, έχουν δείγματα αίματος και μπορούν να παρακολουθούν τους ασθενείς σχεδόν από το σημείο της μόλυνσης έως όταν αναπτύσσουν μετα-ιική κόπωση. Δεν είχαμε ποτέ την ευκαιρία να το κάνουμε πριν”.
