Mother holding her infant
Grandma, woman and daughter
Infant sleeping

Έρπης Γεννητικών Οργάνων

Κατηγορία: Χωρίς κατηγορία

  • Έρπης Γεννητικών Οργάνων

    Έρπης Γεννητικών Οργάνων

    ΕΡΠΗΤΑΣ
    Συμπτώματα, Αιτίες και Αντιμετώπιση Έρπητα
    Ο Έρπητας είναι μια λοίμωξη που προκαλείται από τον Ιό του Απλού έρπητα [HSV]. Ο ιός προσβάλλλει τα εξωτερικά γεννητικά όργανα, την πρωκτική περιοχή, τους βλεννογόνους και το δέρμα σε άλλες περιοχές του σώματος.

    Ο Έρπητας είναι μια μακροχρόνια κατάσταση. Παρόλ’ αυτά πολλοί άνθρωποι δεν έχουν ποτέ συμπτώματα ακόμα κι αν είναι φορείς του ιού. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν φυσαλλίδες,έλκη ,πόνο κατά την ούρηση και κολπική έκκριση.

    Αν και ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ για τον έρπητα, μπορεί να αντιμετωπιστεί με φάρμακα και ανακουφιστικά – παρηγορητικά μέτρα.


    ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΠΗΤΑ
    * Υπάρχουν 2 τύποι ιών Απλού έρπητα [HSV 1 ή επιχείλιος έρπης και ο HSV 2, ο έρπης των γεννητικών οργάνων]
    *  Περισσότερο από το 50% των ατόμων έχουν έρπητα, HSV 1 στις ΗΠΑ.
    *  Περίπου 15.5% των ατόμων έχουν έρπητα HSV 2, στις ΗΠΑ [ηλικίας 14-49].
    * Όταν ένα άτομο δέχεται στοματικό σεξ από κάποιον με πληγές [όχι θερμές] γύρω από το στόμα του, αυξάνονται σημαντικά οι πιθανότητες να μολυνθεί.
    * Είναι απίθανο να κολλήσει κάποιος έρπητα από την λεκάνη της τουαλέτας.


    ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
    Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν βιώνουν συμπτώματα για μήνες ή και χρόνια μετά την αρχική μόλυνση. Αυτοί που θα παρουσιάσουν συμπτώματα στην αρχική περίοδο, θα τα εμφανίσουν συνήθως περίπου 4 ημέρες μετά την έκθεση στον ιό. [Το μέσο εύρος είναι 2-12 ημέρες].

    Πολλά άτομα με έρπητα, έχουν υποτροπιάζοντα έρπητα. Όταν ένα άτομο μολύνεται στην αρχή, οι υποτροπές τείνουν να εμφανίζονται πιο συχνά .
    Με την πάροδο του χρόνου, οι ελεύθερες υποτροπών περίοδοι γίνονται μεγαλύτερες και κάθε υποτροπή τείνει να γίνει λιγότερο σοβαρή.


    ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΩΤΟ – ΜΟΛΥΝΣΗΣ
    Ο όρος “πρωτομόλυνση” χρησιμοποιείται για να περιγράψει την “εκρηκτική” κατάσταση που παρουσιάζει ένα άτομο όταν μολύνεται από έρπητα πρώτη φορά.

    Τα συμπτώματα μπορεί να είναι αρκετά έντονα και περιλαμβάνουν :

    • φυσαλλίδες και έλκη στα εξωτερικά γεννητικά όργανα,στον κόλπο ή και στον τράχηλο
    • κολπική έκκριση 
    • πόνο και φαγούρα 
    • επώδυνους ,διογκωμένους λεμφαδένες
    • πόνος κατά την ούρηση
    • πυρετός
    • κόπωση,κακουχία
    • πληγές γύρω από το στόμα
    • κόκκινες φυσαλλίδες στο δέρμα

    Στις περισσότερες περιπτώσεις οι φυσαλλίδες και τα έλκη θα υποχωρήσουν και δεν θα παραμείνουν μόνιμες ουλές.


    ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΤΡΟΠΩΝ
    Οι υποτροπές εμφανίζονται με λιγότερο έντονα συμπτώματα και δεν διαρκούν τόσο όσο η πρωτομόλυνση.

    Τυπικά, τα συμπτώματα δεν διαρκούν πάνω από 10 ημέρες και περιλαμβάνουν :

    Αίσθημα καύσου ή νυγμώδη άτυπα ενοχλήματα στα γεννητικά όργανα πριν εμφανιστούν οι φυσαλλίδες
    οι γυναίκες μπορεί να παρουσιάσουν έλκη και φυσαλλίδες στον τράχηλο.
    έλκη γύρω από το στόμα [cold sores]
    κόκκινες φυσαλλίδες
    Τελικά οι υποτροπές γίνονται όλο και πιο αραιές και τείνουν να γίνονται λιγότερο έντονες.


    ΑΙΤΙΑ
    Όταν είναι παρών ο ιός του έρπητα [HSV] στην επιφάνεια του δέρματος ενός μολυσμένου ατόμου, μπορεί εύκολα να μεταδοθεί εύκολα σε άλλο άτομο μέσω υγρού δέρματος που βρίσκεται γύρω από το στόμα, τον πρωκτό και τα γεννητικά όργανα.
    Ο ιός μπορεί επίσης να μεταδοθεί σε άλλα άτομα μέσω άλλων περιοχών του δέρματος, όπως και στα μάτια.

    Ο άνθρωπος ΔΕΝ μπορεί να κολλήσει έρπητα μέσω αντικειμένου, επιφάνειας εργασίας, τουαλέτας ή πετσέτας που έχουν ήδη αγγιχτεί από μολυσμένο άλλο άτομο.

    Η μόλυνση μπορεί αν προκύψει μέσω των παρακάτω τρόπων :

    • με σεξουαλική επαφή χωρίς προστασία [κολπική ή πρωκτική]
    • με στοματικό σεξ με άτομο που έχει πληγές γύρω από το στόμα, τις χαρακτηριστικές του έρπητα [cold sores] 
    • με κοινή χρήση σεξουαλικών βοηθημάτων
    • με απλή επαφή της γεννητικής περιοχής με μολυσμένο άτομο.

    Ο ιός μεταδίδεται πιο εύκολα ΠΡΙΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ Η ΦΥΣΑΛΛΙΔΑ, ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΑΤΗ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ. Ο HSV μπορεί επίσης να μεταδοθεί σε άλλο άτομο ακόμα και αν δεν υπάρχουν εμφανείς βλάβες [αν και είναι λιγοτερο πιθανό].

    Εάν μια μητέρα που είναι έγκυος έχει έρπητα στα γεννητικά όργανα, γεννήσει, ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΗ Η ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΙΟΥ ΣΤΟ ΜΩΡΟ.


    ANTIMEΤΩΠΙΣΗ
    Υπάρχει ποικιλία τρόπων αντιμετώπισης.


    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

    Κάποιοι ασθενείς θεωρούν ότι η εφαρμογή πάγου μπορεί να βοηθήσει.

    Παυσίπονα, όπως ακεταμινοφαίνη ή ιβοπρουφένη

    Λουτρό σε ελαφρά αλατισμένο νερό, βοηθά στην ανακούφιση των συμπτωμάτων

    Εδρόλουτρο με ζεστό νερό

    Εφαρμογή βαζελίνης στις προσβεβλημένες περιοχές

    Αποφυγή σφιχτών ρούχων στην πάσχουσα περιοχή

    Πολύ καλό πλύσιμο των χεριών, ιδίως μετά την αφή της περιοχής που έχει βλάβες

    Αποχή από τη σεξουαλική δραστηριότητα μέχρι την ύφεση των συμπτωμάτων 

    Εάν η ούρηση είναι επώδυνη, εφαρμογή κρέμας ή gel με τοπικό αναισθητικό π.χ. λιδοκαΐνη

    ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΕ ΠΑΓΟ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΣΤΟ ΔΕΡΜΑ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΤΟΝ ΤΥΛΙΓΕΤΕ  ΣΕ ΡΟΥΧΟ Ή ΠΕΤΣΕΤΑ ΠΡΩΤΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ
    Κανένα φάρμακο δεν μπορεί να μας απαλλάξει από τον ιό του έρπητα. Οι γιατροί μπορεί να συνταγογραφήσουν ένα αντιικό φάρμακο, όπως η ασυκλοβίρη, που αποτρέπει τον πολλαπλασιασμό του ιού.

    Τα αντιιικά φάρμακα μπορεί να βοηθήσουν στην ταχύτερη ύφεση και στην μείωση της έντασης των συμπτωμάτων. Οι γιατροί συνήθως συνταγογραφούν αντιικά φάρμακα, την πρώτη φορά που εμφανίζονται τα συμπτώματα.
    Καθώς επέρχονται οι υποτροπές οι οποίες κατά κανόνα είναι ήπιες, δεν χρειάζονται φάρμακα.

    ΕΠΕΙΣΟΔΙΑΚΗ ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΑΓΩΓΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ
    *Αυτή συνήθως απαιτείται σε εκείνα τα άτομα που παρουσιάζουν λιγότερα από 6 επεισόδια το χρόνο.
    Οι γιατροί μπορεί να συνταγογραφήσουν 5νθήμερη αγωγή αντιικών φαρμάκων κάθε φορά που εμφανίζονται συμπτώματα .

    *Οι γιατροί συνταγογραφούν θεραπεία καταστολής εαν ένα άτομο παρουσιάζει παραπάνω από 6 επεισόδια το χρόνο.
    Σε κάποιες περιπτώσεις, ο γιατρός μπορεί να συστήσει ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΑΓΩΓΗ ΑΝΤΙΙΚΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΥ ΜΕ  ΑΓΝΩΣΤΟ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ.

    Ο στόχος είναι να αποτραπούν περαιτέρω υποτροπές. Αν και η κατασταλτική αγωγή μειώνει σημαντικά την μετάδοση του έρπητα στον σύντροφο, υπάρχει ακόμα κίνδυνος.

    ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΠΟΦΥΓΗΣ
    Για τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης ή μετάδοσης έρπητα γεννητικών οργάνων:

    χρήση προφυλακτικού στην επαφή 
    η αποφυγή επαφής ενώ υπάρχουν συμπτώματα [κολπικά ,πρωκτικά ή επαφή δέρμα με δέρμα]
    αποφυγή φιλιού όταν υπάρχουν έλκη στο στόμα
    αποφυγή μεγάλου αριθμού συντρόφων 
    ***Μερικοί άνθρωποι διαπιστώνουν ότι το stress, η κόπωση, η ηλιοθεραπεία μπορεί να πυροδοτήσουν εξάρσεις της λοίμωξης.
    Οπότε καλό θα είναι να λάβουν οι πάσχοντες υπόψη τους και αυτούς τους παράγοντες.

  • ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΑΠΟ ΧΛΑΜΥΔΙΑ

    ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΑΠΟ ΧΛΑΜΥΔΙΑ

    1.ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΑΠΟ ΧΛΑΜΥΔΙΑ ΣΕ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΕΣ

    Η λοίμωξη από χλαμύδια είναι η πιο συχνή λοίμωξη στις ΗΠΑ και η επίπτωσή της είναι μεγαλύτερη  στα άτομα < 24 ετών.
    Αρκετές είναι οι συνέπειες από την λοίμωξη από τα Chlamydia Trachomatis στις γυναίκες, με την πιο σοβαρή την Φλεγμονώδη νόσο της πυέλου, την Εξωμήτριο κύηση και την Στειρότητα.
    Κάποιες γυναίκες που διαγιγνώσκονται με μη επιπλεγμένη τραχηλική φλεγμονή έχουν ήδη υποκλινική λοίμωξη του ανώτερου αναπαραγωγικού συστήματος.
    Η ασυμπτωματική  φλεγμονή είναι συχνή και ανάμεσα στους άνδρες και στις γυναίκες.Για την ανίχνευση των χλαμυδιακών λοιμώξεων ,οι επαγγελματίες υγείας συχνά βασίζονται σε διάφορα τεστ.

    Συστήνεται ο ετήσιος έλεγχος όλων των σεξουαλικά ενεργών γυναικών < 25 ετών ,όπως και ο έλεγχος γυναικών μεγαλύτερης ηλικίας με αυξημένο κίνδυνο [π.χ  πρόσφατος νέος σύντροφος ,περισσότεροι σύντροφοι από έναν, σύντροφο με νόσο κλπ]

    Αν και η συχνότητα των  Chlamydia Tρachomatis είναι πιο συχνή και σε κάποιες γυναίκες > 25  ετών σε ορισμένες κοινωνίες ,συνολικά η ομάδα με τις περισσότερες λοιμώξεις είναι η ομάδα < 25 ετών.
    Οι διάφορες δοκιμασίες ελέγχου για χλαμύδια έχει βρεθεί ότι μειώνουν τη συχνότητα της πυελικής νόσου ,το κόστος και οι δυσκολίες ελέγχου καθιστούν ιδιαιτέρως δύσκολο τον έλεγχο στους άνδρες ,στους οποίους γίνεται κάτω από προυποθέσεις .

    Έτσι ο κύριος στόχος είναι οι γυναίκες  και η αγωγή και σε εκείνες και στους συντρόφους τους.

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

    Η λοίμωξη από Chlamydia trachomatis στο ουρογεννητικό σύστημα μπορεί να διαγνωστεί στις γυναίκες στο 1ο δείγμα της ούρησης ή με τη συλλογή με βαμβακοφόρο στυλεό υλικού από τον ενδοτράχηλο ή τον κόλπο.
    Στους άνδρες η λοίμωξη από Chlamydia Trachomatis στην ουρήθρα μπορεί να διαγνωστεί με δείγμα από την ουρήθρα ή με 1ο δείγμα ούρησης.

    Επιπλέον πρέπει να αναφερθεί ότι είναι απολύτως αποδεκτή και αξιόπιστη  η λήψη από την ίδια τη γυναίκα.
    Ο ιδανικός τρόπος είναι 1ο δείγμα ούρησης στους άνδρες και υλικό από βαμαβακοφόρο στυλεό από τον κόλπο στις γυναίκες.

    ΑΓΩΓΗ

    Η αντιμετώπιση των ατόμων και των συντρόφων τους  με Chlamydia trachomatis αποτρέπει την εμφάνιση ανεπιθύμητων επιπλοκών και εμποδίζει τη συνεχή μετάδοση της νόσου.
    Η αντιμετώπιση πρέπει να γίνεται άμεσα χωρίς καθυστέρηση.
    Η αντιμετώπιση των εγκύων αποτρέπει την μετάδοση της νόσου στα νεογνά κατά τη γέννα.

    ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΑ ΣΧΗΜΑΤΑ

     ΑΖΙΘΡΟΜΥΚΙΝΗ  1 gr από το στόμα σε ΜΙΑ ΔΟΣΗ
    Ή
    ΔΟΞΥΚΥΚΛΙΝΗ 100 mg από το στόμα ΔΥΟ φορές /ημέρα για 7 ημέρες .

    ENAΛΛΑΚΤΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ

    *ΕΡΥΘΡΟΜΥΚΙΝΗ 500mg  από το στόμα σε 4 δόσεις την ημέρα για 7 ημέρες
    Ή
    *ΛΕΒΟΦΛΟΞΑΣΙΝΗ 500mg 1 φορά την ημέρα για 7 ημέρες
    Ή
    *ΟΦΛΟΞΑΣΙΝΗ 300mg 2 φορές την ημέρα για 7 ημέρες

    Αν και η κλινική σημασία των  Chlamydia trachomatis  στον στοματοφάρυγγα είναι ασαφής  και δεν προτείνεται έλεγχος ρουτίνας   στον στοματοφάρυγγα γι’ αυτά ,οι μέχρι τώρα ενδείξεις δείχνουν ότι μπορούν να μεταδοθούν με τη σεξουαλική πρακτική στα γεννητικά όργανα, γι΄ αυτό η διάγνωση των Chlamydia Trachomatis από ένα δείγμα από τον στοματοφάρυγγα θα μπορούσε να θεραπευτεί με αζιθρομυκίνη ή δοξυκυκλίνη.Η αποτελεσματικότητα των εναλλακτικών σχημάτων στην αντιμετώπιση των χλαμυδίων του στοματοφάρυγγα παραμένει ασαφής.

    ΑΛΛΑ ΣΗΜΕΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ

    Σε μια προσπάθεια να βελτιωθεί η συμμόρφωση των ασθενών με τα σχήματα, η θεραπεία με αζιθρομυκίνη σε μία  [1] δόση θα πρέπει να είναι πάντοτε διαθέσιμη σε άτομα που δεν μπορούν να τηρήσουν τα σχήματα πολλαπλών δόσεων  ΄.

    Για να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα αντιμετώπισης του ζεύγους θα πρέπει να αποφεύγεται η  επαφή για 7 ημέρες  μετά  την μία και μοναδική δόση αζιθρομυκίνης ή μετά τη συμπλήρωση των 7 ημερών με δοξυκυκλίνη  και την υποχώρηση των συμπτωμάτων αν αυτά υπάρχουν.

    Για ελαχιστοποίηση των υποτροπών θα πρέπει να απέχουν τα άτομα από την επαφή μέχρι όλοι οι σύντροφοι να λάβουν αγωγή.

                                     ———————————-

    **Τα άτομα που διαγιγνώσκονται με χλαμύδια πρέπει να ελέγχονται και HIV,γονόρροια και Σύφιλη.

                                       —————————————

    FOLLOW UP

    Δεν θεωρείται  απαραίτητο να επαναληφθεί ο έλεγχος μετά τη συμπλήρωση της αγωγής για να αποδειχθεί η επιτυχία της αγωγής ,εφόσον έχουν χρησιμοποιηθεί τα ενδεδειγμένα σχήματα ,εκτός αν υπάρχει αμφιβολία ή δεν έχουν υποχωρήσει τα συμπτώματα  ή υπάρχει υπόνοια επαναμόλυνσης.

    Επιπλέον δεν προτείνεται η χρήση κολπικών καλλιεργειών για χλαμύδια  σε διάστημα  μικρότερο από τις 3 εβδομάδες  μετά τη συμπλήρωση της θεραπείας  γιατί υπάρχει το ενδεχόμενο μη –ζωντανοί οργανισμοί να οδηγήσουν σε εσφαλμένα ,ψευδώς θετικά αποτελέσματα.

    Παρατηρείται μεγάλη συχνότητα  της χλαμυδιακής λοίμωξης στα άτομα ,γυναίκες και άνδρες που έλαβαν θεραπεία για χλαμύδια το προηγούμενο διάστημα ολίγων μηνών.

    Αυτό δεν οφείλεται κυρίως σε αποτυχία της θεραπείας αλλά μάλλον σε επαναμόλυνση αφού αποτυγχάνουν οι  σύντροφοι να λάβουν σωστή αγωγή ή σε νέα μόλυνση από μολυσμένο νέο σύντροφο.

    Οι υποτροπιάζουσες λοιμώξεις αυξάνουν τον κίνδυνο για Πυελική φλεγμονή και άλλες επιπλοκές στις γυναίκες.

    Οι άνδρες και οι γυναίκες που αντιμετωπίστηκαν για χλαμύδια πρέπει να ξαναελεγχθούν ανεξάρτητα από το αν πιστεύουν ότι και οι σύντροφοί τους αντιμετωπίστηκαν σωστά ,σε 3 μήνες μετά την αρχική λοίμωξη και θεραπεία. Αν αυτό δεν είναι εφικτό ,οπωσδήποτε μέσα στους επόμενους 12 μήνες.

    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ

    Οι  σεξουαλικοί σύντροφοι θα πρέπει να παραπέμπονται για   έλεγχο  και θεραπεία εάν είχαν επαφή με το πάσχον άτομο το διάστημα των 60 ημερών πριν τη διάγνωση ή την έναρξη των συμπτωμάτων.

    Αν δεν είναι πιθανός ο απευθείας έλεγχος των συντρόφων ,μπορεί να δοθεί αγωγή  εξαρχής και για τους δύο ,γιατί έχει βρεθεί ότι μειώνεται το ποσοστό των υποτροπών.

    ΚΥΗΣΗ

    Η Δοξυκυκλίνη αντενδείκνυται στο 2ο και 3Ο τρίμηνο της κύησης.

    Τα μέχρι τώρα στοιχεία δείχνουν μικρό κίνδυνο με την οφλοξασίνη και τη λεβοφλοξασίνη για το έμβρυο ,με πιθανή τοξικότητα στον θηλασμό, πάντως τα στοιχεία από έρευνες σε ζώα δείχνουν πιθανό κίνδυνο στους χόνδρους των νεογνών  ,γι  αυτό καλό θα ήταν να αναζητούνται εναλλακτικά σχήματα στην εγκυμοσύνη.

    Η κλινική εμπειρία δείχνει ότι η Αζιθρομυκίνη είναι ασφαλής και αποτελεσματική.
    Είναι απαραίτητος ο επανέλεγχος  3 – 4  εβδομάδες  μετά τη συμπλήρωση της θεραπείας γιατί αν  δεν θεραπευθούν τα χλαμύδια μπορεί να υπάρξουν σοβαρές επιπτώσεις για τη μητέρα και το έμβρυο.
    Η ανεύρεση χλαμυδίων στις έγκυες 3ου τριμήνου  χωρίς να έχουν δισγνωστεί στον αρχικό προγεννητικό δεν είναι ασυνήθης .

    ΣΧΗΜΑΤΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΥΗΣΗ

    ΑΖΙΘΡΟΜΥΚΙΝΗ 1 gr από το στόμα ΣΕ ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΔΟΣΗ

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ

    *Αμοξυκιλλίνη 500 mg από το στόμα 1χ3 για 7 ημέρες

    Ή

    *Ερυθρομυκίνη[i] βάση500mg 1χ4 από το στόμα για 7 ημέρες

    Ή

    *Ερυθρομυκίνη –βάση – 250 mg 1×4 από το στόμα για 14 ημέρες

    Ή Ερυθρομυκίνη – αιθυνυλ σουξινική  -800 mg 1×4 από το στόμα για 7 ημέρες

    Ή

    *Ερυθρομυκίνη –αιθυνυλ σουξινική-400 mg 1χ4  για 14 ημέρες.

    Οι συχνές γαστρεντερικές διαταραχές που εμφανίζονται με τη ερυθρομυκίνη ,ίσως είναι πιο ελαφρές με τη δόση των 250 mg/

    H Eρυθρομυκίνη estolate δεν επτρέπεται στην εγκυμοσύνη λόγω πιθανής ηπατοτοξικότητας.


    ΧΛΑΜΥΔΙΑ  ΚΑΙ ΝΕΟΓΝΑ

    Ο περιγεννητικός έλεγχος και η θεραπεία των εγκύων είναι η καλύτερη μέθοδος για την αποτροπή των χλαμυδιακών λοιμώξεων στα νεογέννητα .
    Η λοίμωξη από Chlamydia trachomatis των νεογνών προκύπτει από έκθεση κατά τον τοκετό στον μολυσμένο τράχηλο  μήτρας της μητέρας.

    Αν και η αποτελεσματικότητα της προφύλαξης της οφθαλμικής λοίμωξης των νεογνών με αλοιφές ερυθρομυκίνης δεν είναι απολύτως σαφής ,η προφύλαξη με αυτά τα σκευάσματα  αποτρέπει την γονοκοκκική οφθαλμία και γι ‘ αυτό πρέπει να δίδονται.
    Η αρχική νεογνική λοίμωξη από Chlamydia Trachomatis αφορά στις βλεννώδεις μεμβράνες του οφθαλμού ,του στοματοφάρυγγα ,του ουρογεννητικού και του ορθού ,αν και η αρχική λοίμωξη μπορεί να είναι ασυμπτωματική σε αυτά τα σημεία.

    Αντιθέτως ,η λοίμωξη με Chlamydia trachomatis στα νεογνά πιο συχνά εμφανίζεται ως επιπεφυκίτιδα 5-12 ημέρες μετά τον τοκετό.

    Επίσης τα χλαμύδια μπορεί να προκαλέσουν υποξεία  άσηπτη  πνευμονία με έναρξη τους  πρώτους 1- 3 μήνες ζωής .Αν και τα χλαμύδια ήταν οι πιο συχνές αιτίες νεογνικής οφθαλμίας  ,οι νεογνικές λοιμώξεις –συμπεριλαμβανομένης και της πνευμονίας—εμφανίζονται όλο και πιο σπάνια μετά την εφαρμογή προγεννητικού ελέγχου  και της σωστής αντιμετώπισης των εγκύων.

    ΝΕΟΓΝΙΚΗ ΟΦΘΑΛΜΙΚΗ ΛΟΙΜΩΞΗ ΑΠΟ CHLAMYDIA TRACHOMATIS

    Σε κάθε νεογνό με επιπεφυκίτιδα που εμφανίζεται στις πρώτες 30 ημέρες της ζωής του ,θα πρέπει να αποκλείουμε τη λοίμωξη από χλαμύδια ,ιδιαίτερα αν η μητέρα του έπασχε από αυτά.

    Αυτά τα νεογνά θα πρέπει να διαγιγνώσκονται έγκαιρα και να λαμβάνουν άμεσα θεραπεία.

    ***Στη διάγνωση της χλαμυδιακής  οφθαλμίας ,πρέπει να λαμβάνονται σωστά τα δείγματα με ένα στυλεό από ανεστραμμένο βλέφαρο που να μην περιέχει μόνο δάκρυα αλλά και κύτταρα από τον επιπεφυκότα και η ανάλυση να γίνεται με καλλιέργεια ή με άμεσο ανοσοφθορισμό με κριτήρια  σαφή και καθορισμένα.

    **Τα νεογνά που ελέγχονται για χλαμυδιακή οφθαλμική λοίμωξη ,πρέπει να ελέγχονται και για Γονόρροια .

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ  ΝΕΟΓΝΙΚΗΣ ΟΦΘΑΛΜΙΚΗΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΟ ΣΧΗΜΑ

    Ερυθρομυκίνη 50 mg /kg/ημέρα  από το στόμα διαιρεμένη σε 4 δόσεις  κάθε μέρα για 14 ημέρες
     

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ

    Αζιθρομυκίνη 20 mg /kg/ημέρα από το στόμα ,σε μία δόση για 3 ημέρες .

                               ————————————————

    *****Έχει αναφερθεί μια συσχέτιση μεταξύ ερυθρομυκίνης από το στόμα και αζιθρομυκίνης με πυλωρική στένωση σε νεογνά κάτω των 6 εβδομάδων.

    Τα νεογνά που αντιμετωπίζονται με κάποιο από τα αντιβιοτικά αυτά πρέπει να παρακολουθούνται   για σημεία και συμπτώματα πυλωρικής στένωσης .

                         —————————————————-

    Αν και τα δεδομένα από τη χρήση αζιθρομυκίνης στα νεογνά είναι περιορισμένα ,φαίνεται ότι είναι αποτελεσματική ακόμα και η βραχείας διάρκειας λήψη αυτής .

    Η τοπική χρήση σκευασμάτων   μόνη της δεν είναι αρκετή για θεραπεία της χλαμυδιακής νεογνικής οφθαλμικής λοίμωξης και δεν χρειάζεται εάν λαμβάνεται συστηματική αγωγή.

    FOLLOW UP

    Λόγω της κατ’ εκτίμησης  αποτελεσματικότητας της αγωγής κατά 80 % μπορεί να χρειαστεί και 2ο σχήμα.

    Οι μητέρες των νεογνών με οφθαλμική λοίμωξη από χλαμύδια ,όπως και οι σύντροφοι αυτών  πρέπει να εκτιμώνται ανάλογα και εφόσον χρειάζεται να αντιμετωπίζονται.

    ΝΕΟΓΝΙΚΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΑΠΟ ΧΛΑΜΥΔΙΑ

    Η πνευμονία από  Chlamydia Trachomatis  τυπικά εμφανίζεται στους πρώτους1-3 μήνες ζωής και είναι υποξεία πνευμονία.
    Χαρακτηριστικά σημεία της χλαμυδιακής πνευμονίας στα νεογνά είναι :

    1.Επαναλαμβανόμενος  ,κοφτός βήχας με ταχύπνοια και

    2.Υπεραεαρισμός  και αμφοτερόπλευρη  διάχυτη διήθηση των πνευμόνων στην ακτινογραφία θώρακος. Επιπλέον ,περιφερική ηωσινοφιλία [ > 400 κύτταρα/mm3] μπορεί να παρατηρηθεί συχνά .

    Λόγω του ότι η κλινική εμφάνιση ποικίλλει ,όλα τα νεογνά ηλικίας 1-3 μηνών που είναι ύποπτα  να πάσχουν από πνευμονία-ιδίως αυτά που οι μητέρες του έχουν ιστορικό χλαμυδιακής λοίμωξης –πρέπει να ελέγχονται για χλαμύδια και να θεραπεύονται ανάλογα.

    **Τα δείγματα πρέπει να λαμβάνονται από το ρινοφάρυγγα  με την καλλιέργεια να αποτελεί την διαγνωστική μέθοδο εκλογής  για την πνευμονία από χλαμύδια. Ο ανοσοφθορισμός  είναι εγκεκριμένος επίσης αλλά με μικρότερη ευαισθησία  από την καλλιέργεια.

    Υλικό από την τραχεία ή από βιοψία πνευμόνων εάν ληφθούν πρέπει να ελέγχονται  για Chlamydia Trachomatis.


    ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    Λόγω του ότι τα αποτελέσματα συνήθως δεν  είναι άμεσα διαθέσιμα από την αρχή ,πρέπει να λαμβάνονται αποφάσεις βασισμένες σε κλινικά  κριτήρια και στην ακτινολογική εικόνα


    ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΟ ΣΧΗΜΑ

    *Ερυθρομυκίνη 50 mg /kg /ημέρα Από το στόμα διαιρεμένη σε 4 δόσεις καθημερινά για 14 ημέρες .
     

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ

    • ΑΖΙΘΡΟΜΥΚΙΝΗ 20 mg /kg /ημέρα ,μία δόση για 3 ημέρες.

    FOLLOW UP

    Λόγω του ότι  η αποτελεσματικότητα  της αγωγής στην χλαμυδιακή πνευμονία είναι περίπου 80% ,μπορεί να χρειαστεί και 2 ο σχήμα.

    Προτείνεται παρακολούθηση των νεογνών ώστε να διαπιστωθεί η ίαση αν και κάποιο ποσοστό νεογνών έχουν παθολογική  πνευμονική λειτουργία αργότερα στην παιδική  ηλικία.

    Τα νεογνά που γεννιούνται από μητέρες με χλαμύδια  χωρίς αυτές να έχουν λάβει  αγωγή ,έχουν υψηλό κίνδυνο λοίμωξης  αλλά  δεν απαιτείται προφυλακτική αντιβίωση γιατί δεν είναι γνωστή η αποτελεσματικότητα  αυτής .

    Θα πρέπει να παρακολουθούνται και να θεραπεύονται εφόσον εμφανίσουν συμπτώματα.

    ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΧΛΑΜΥΔΙΑΚΕΣ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΠΙΘΑΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ.

    Πάντως η μετάδοση των Chlamydia Trachomatis περιγεννητικά  στο ρινοφάρυγγα ,το ουροποιητικό και το ορθό μπορεί να επιμείνει για 2-3 έτη από τη γέννηση.

    Πηγη CDC

    CHLAMYDIAL INFECTIONS ,June  2015 

    https://en.wikipedia.org/wiki/Chlamydia_trachomatis
  • ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΕΜΜΗΝΟΥ ΡΥΣΕΩΣ

    ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΕΜΜΗΝΟΥ ΡΥΣΕΩΣ

    ΠΟΙΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΛΗΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΕΜΜΗΝΟΥ ΡΥΣΕΩΣ ΣΕ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ;

    ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ

    Πολλά από  τα στοιχεία που αφορούν την περίοδο μιας γυναίκας π.χ πόσο συχνά εμφανίζεται ή ποιά ροή έχει ,μπορεί να είναι διαφορετική από γυναίκα σε γυναίκα και να παρέχει χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με το τί  συμβαίνει στο σώμα της.
    Όταν χρησιμοποιεί μια μέθοδο αντισύλληψης είτε ορμονική είτε ενδομητρικό σπείραμα,δεν μπορεί να βασιστεί στην απλή παρατήρηση της περιόδου .Πρέπει να μάθει τι είναι φυσιολογικό και υγιές ,ώστε να κινητοποιείται νωρίς με τα πρώτα σημάδια ανωμαλίας.

    ΜΕΓΑΛΗ ΡΟΗ

    Περίπου 1/3 των γυναικών παραπονιούνται στον γυναικολόγο τους γι’αυτό.
    ”Μεγάλη ”ή ‘Βαριά ”ροή  σημαίνει να χρειάζεται αλλαγή το ταμπόν ή η σερβιέτα κάθε ώρα ή να έχει περίοδο που να διαρκεί περισσότερο από μια εβδομάδα ή να αποβάλλει πήγματα μεγαλύτερα από 20 σεντς ,σε διάμετρο.
    Προβλήματα με τα αναπαραγωγικά όργανα ή τις ορμόνες μιας γυναίκας ,μια λοίμωξη όπως στη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου ,κάποιες ανωμαλίες στην πήξη του αίματος ,φάρμακα που αυξάνουν τη γλοιότητα του αίματος [το να είναι πιο ρευστό],συμπεριλαμβανομένης και της ασπιρίνης ή ένα ενδομητρικό σπείραμα από χαλκό ,είναι πιθανές αιτίες.

    ΜΕΓΑΛΗ ΡΟΗ ΚΑΙ ΚΟΠΩΣΗ

    Όταν χάνεις αίμα σε βαριές περιόδους ,χάνεις ερυθρά αιμοσφαίρια και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σιδηροπενική αναιμία. Μια μελέτη έδειξε ότι περίπου 5% των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία παρουσιάζουν αναιμία.
    Όταν ”κόβεται η ανάσα”,αισθάνεται η γυναίκα κόπωση ,φαίνεταιχλωμή ή έχει γρήγορο σφυγμό ,καλύτερα να ενημερώνει τον γαιτρό της.Με μια απλή εξέταση αίματος καταλήγουμε σε εκτίμηση και διάγνωση.

    ΠΕΡΙΟΔΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΡΘΑΝ

    H πιο συχνή αιτία είναιη εγκυμοσύνη,αλλά το stress,μια ορμονική ανισορροπία ,ο σχηματισμός ουλώδους ιστού και κάποια φάρμακα μπορούν επίσης να σταματήσουν την περίοδο.

    Εάν χάσατε  3 περιόδους στη σειρά ,δείτε τον γιατρό σας.

    Άλλα συμπτώματα μπορούν να βοηθήσουν στη διάγνωση όπως η αύξηση της τριχοφυίας,η ακμή και η δυσκολία ελέγχου του σωματικού βάρους ,μπορούν να υποδηλώνουν σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών .

    Επίσης δεν είναι ασύνηθες να υπάρχει ανωμαλία στην περίοδο στις γυναίκες που βρίσκονται σε περι-εμμηνόπαυση -κλιμακτήριο.

    ΜΙΚΡΟΙ ΚΥΚΛΟΙ

    Η εμφάνιση της περιόδου ακόμα και τόσο νωρίς όπως ανά 3 εβδομάδες ,μπορεί να είναι φυσιολογική .Μπορεί να πάρει 1-2 χρόνια μετά την έναρξη της περιόδου σε νεαρά κορίτσια ,ώστε να αποκτήσουν σταθερό κύκλο ,ο οποίος μπορεί να κυμαίνεται από 24 -38 ημέρες.

    Περισσότερη άσκηση ,απώλεια  του σωματικού βάρους  όπως  και αύξηση του stress μπορούν  επίσης να επηρρεάσουν  τον κύκλο.Εάν οι περίοδοι εμφανίζονται νωρίτερα από 24 ημέρες,ενημερώστε τον γιατρό σας.

    ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΩΝ

    Μορφώματα εντός και γύρω από τη μήτρα [όπως η ενδομητρίωση ,ινομυώματα ή πολύποδες],προβλήματα ορμονικά  ή ακόμα και ο τύπος της εφαρμοζόμενης αντισύλληψης  όπως και σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα όπως τα χλαμύδια  και η γονόρροια ,μπορούν να προκαλέσουν αιμόρροια εκτός περιόδου.Κάποιες γυναίκες παρουσιάζουν μεσοκυκλικά  σταγόνες αίματος, μετά την εμφύτευση του εμβρύου σε περίπτωση σύλληψης ,όπως και σε περίπτωση άλλης κύησης [έκτοπης ].

    Εφόσον η αιμορραγία  μπορεί να οφείλεται σε τόσα πολλά και διαφορετικά αίτια ,καλό είναι να ενημερώνεται ο γιατρός.

    ΧΡΟΙΑ ΑΙΜΑΤΟΣ

    Φρέσκο αίμα στην αρχή της περιόδου είναι συνήθως ζωηρό κόκκινο .Μια βαριά ροή μπορεί να έχει σκουρότερη απόχρωση ,ιδίως όταν έχει πήγματα.
    Σκούρα καφέ απόχρωση συνήθως αφορά παλαιότερο αίμα ,όπως τυπικά βλέπουμε στο τέλος της περιόδου όπου υπήρχε ο χρόνος να αντιδράσει ο αέρας  με το αίμα  και να προκληθεί αυτή η καφέ χροιά.
    Ροζ απόχρωση συνήθως αφορά ελαφρά περίοδο.

    ΚΡΑΜΠΕΣ -ΠΟΝΟΙ

    Περισσότερες από τις μισές γυναίκες εμφανίζουν πόνο ή κράμπες στη κατώτερη κοιλία κατά την περίοδο ,στους μηρούς ,στην οσφύ  για μία ημέρα ή 2 κάθε μήνα ,λίγο πριν  ξεκινήσει  η  περίοδος ή αμέσως μετά  μόλις αυτή αρχίσει.

    Κάποιες γυναίκες αισθάνονται ναυτία και κόπωση ή παρουσιάζουν διάρροια.
    Φταίνε οι μυικές συσπάσεις της μήτραςκαθώς σφίγγει και χαλαρώνει για να αποβάλλλει το λεπτό εκείνο στρώμα που επενδύει το εσωτερικό της ενδομητρικής κοιλότητας.

    Ευτυχώς τείνει να βελτιώνεται καθώς μεγαλώνει η γυναίκα και μπορεί να εξαφανιστεί μετά την απόκτηση ενός παιδιού.

    ΑΛΛΟΙ ΠΟΝΟΙ

    Μερικοί πόνοι ξεκινούν νωρίτερα και κρατούν περισσότερο Δεν προκαλούν καμία άλλη αίσθηση αδιαθεσίας.

    ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΙ.

    Μπορεί να σημαίνει την ανάπτυξη έκτοπου ενδομητρίου όπως στην ενδομητρίωση ή  στην αδενομύωση ,ινομυώματα  ή πυελική φλεγμονώδη νόσο που μπορεί να προκαλέσει υπογονιμότητα και μακροχρόνιο πόνο.

    ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΑ

    Αισθάνεται μια γυναίκα πόνο κατά την ούρηση ή την αφόδευση ή εμφανίζει διάρροια ή δυσκοιλιότητα στην περίοδο;

    Αυτές είναι καταστάσεις που μπορεί να στρέψουν την ιατρική σκέψη στην κατεύθυνση της ενδομητρίωσης,ιδιαιτέρως εάν υπάρχουν και άλλα συμπτώματα όπως κράμπες ή βαριές περίοδοι.

    ΤΑΚΤΙΚΟΙ ΠΡΩΙΜΟΙ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

    Ένας πονοκέφαλος γύρω από την έναρξη της περιόδου κάθε μήνα μπορεί να οφείλεται στην πτώση των επιπέδων των οιστρογόνων ή  στην έκλυση προσταγλανδινών.

    Ονομάζεται ημικρανία συσχετιζόμενη με την έμμηνο ρύση.

    Μπορεί να μην είναι αναγνωρίσιμη ως τυπική ημικρανία αφού δεν υπάρχει προειδοποιητική αύρα  και διότι κρατά περισσότερο από μια άλλου τύπου ημικρανία.

    Παυσίπονα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη όπως το μεφεναμικό  οξύ ή η ναπροξένη μπορεί να βοηθήσουν ή να επιλέξει ο γιατρός τη σταθεροποίηση των οιστρογόνων

    ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ

    Μπορεί να οφείλεται σε πολύποδες .Μπορεί να εμφανιστούν και σε νεαρές γυναίκες ,αλλά είναι πιο συχνοί σε εμμηνοπαυσιακές .Πρόκειται για μορφώματα που σχετίζονται με τα επίπεδα των οιστρογόνων γι’αυτό και μπορεί να παρουσιαστουν σε λήψη ταμοξιφαίνης για καρκίνο μαστού.

    Οι πολύποδες μπορεί να γίνουν καρκινικοί και ένας ενδομητρικός καρκίνος είναι γνωστό ότι προκαλεί βαριά μετεμμηνοπαυσιακή αιμορραγία.

  • ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΩΝ ΩΟΘΗΚΩΝ

    ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΩΝ ΩΟΘΗΚΩΝ

    Πως διαγιγνώσκεται το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών;

    Το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών [Polycystic Ovarian Syndrome – PCOS] είναι μια κοινή  διαταραχή που συχνά επιπλέκεται από Υπογονιμότητα λόγω  χρόνιας ανωοθυλακιορρηξίας και Υπερανδρογονισμό με τις κλινικές εκδηλώσεις της ολιγομηνόρροιας  [μικρή περίοδος ],της υπερτρίχωσης και της ακμής. Πολλές γυναίκες είναι παχύσαρκες και παρουσιάζουν σε μεγαλύτερη συχνότητα διαταραχή στην ανοχή της γλυκόζης, του Σακχαρώδους Διαβήτη τύπου 2 όπως και άπνοια  στον ύπνο ,σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό.

    Οι γυναίκες αυτές παρουσιάζουν ένα συγκεκριμένο καρδιαγγειακό προφίλ ,χαρακτηριστικό του λεγόμενου μεταβολικού συνδρόμου όπως αυτό χαρακτηρίζεται από  Υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, σπλαχνική παχυσαρκία ,αντίσταση στην ινσουλίνη και υπερινσουλιναιμία.

    Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών συχνά διαγιγνώσκεται από γυναικολόγους και γι’αυτό είναι σημαντική η γνώση των μακροχρόνιων επιπτώσεων της κατάστασης αυτής ώστε να υπάρξει συνολική και πλήρης προσέγγιση της διαταραχής.

    Το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών είναι η πιο συχνή ενδοκρινολογική διαταραχή των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Λόγω των διαφορών στα διαγνωστικά κριτήρια  κυμαίνεται η συχνότητα αρκετά ,από 2.2 % έως και 26%!.

    Η συχνότητα ποικίλλει και ανάλογα με την εθνικότητα. Για παράδειγμα οι Καυκάσιες έχουν μικρότερη συχνότητα εμφάνισης σε σχέση με τις Ασιάτισες ,όπου εμφανίζεται σε μικρότερη ηλικία και με βαρύτερα συμπτώματα.

    ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΩΝ ΩΟΘΗΚΩΝ  ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΓΙΓΝΩΣΚΕΤΑΙ ΒΑΣΕΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ [τα κριτήρια Rotterdam της Ευρωπαικής εταιρείας ανθρώπινης αναπαραγωγής και γονιμότητας και της Αμερικανικής εταιρείας αναπαραγωγικής ιατρικής .

    Τα κριτήρια του Rotterdam ,περιγράφουν ένα μεγαλύτερο εύρος καταστάσεων ,με τη διάγνωση να τίθεται με 2 από τα 3 παρακάτω κριτήρια :

    1.Πολυκυστικές ωοθήκες [είτε > 12 ωοθυλάκια είτε αυξημένος ωοθηκικός όγκος > 10 cm3]

    2. Mειωμένη ωοθυλακιορρηξία ή ανωοθυλακιορρηξία

    3. Κλινικά και/ή Βιοχημικά σημεία υπερανδρογονισμού

    Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η διάγνωση του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών τίθεται όταν οι άλλες αιτίες για ακανόνιστους κύκλους όπως η δυσλειτουργία του θυρεοειδούς ,η μεγαλακρία ή η υπερπρολακτιναιμία ,έχουν αποκλειστεί, εάν υπάρχει κλινική υποψία.

    Τα κλινικά χαρακτηριστικά του υπερανδρογονισμού [αυξημένα ανδρογόνα στο σώμα ] περιλαμβάνουν υπερτρίχωση  με αύξηση της τριχοφυίας στο πρόσωπο και στο σώμα και ιδίως στη μέση γραμμή.

    Αν και χρησιμοποιείται η ελεύθερη και η ολική τεστοστερόνη για τη διάγνωση του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών ,το συνιστώμενο τεστ για διάγνωση είναι o ΔΕΙΚΤΗΣ των ελεύθερων ανδρογόνων [συνολική τεστοστερόνη δια της SHBG X100].

    Εάν υπάρχουν σημεία αρρενοποίησης [πχ βαθιά φωνή, μείωση του μεγέθους των μαστών, αυξημένη μυική μάζα ,υπερτροφία κλειτορίδας] ,ταχέως επιδεινούμενη υπερτρίχωση [μεγάλη διαφορά σε 1 έτος ] ή υψηλά επίπεδα τεστοστερόνης  [> 5nmol/l ή παραπάνω από το διπλάσιο της  ανώτερης τιμής του φυσιολογικού εύρους]  θα πρέπει να αποκλειστούν όγκοι  που εκκρίνουν ανδρογόνα και αργοπορημένης εμφάνισης /μη κλασσική συγγενής υπερπλασία  των επινεφριδίων.

    Θα πρέπει να προσδιορίζεται η 17-ΟΗ προγεστερόνη στην ωοθυλακική φάση ,η οποία θα είναι υψηλή στη συγγενή υπερπλασία των επινεφριδίων. Είναι δυνατό να υπάρχει συγγενής υπερπλασία επινεφριδίων χωρίς να είναι πολύ υψηλή η τεστοστερόνη > 5 nmol/l,ιδίως αν η γυναίκα είναι ετερόζυγη για τη νόσο.

    Έτσι ο προσδιορισμός της 17-OH προγεστερόνης πρέπει να γίνεται όταν υπάρχει μεγάλος βαθμός υπόνοιας πχ Εβραική καταγωγή ή οικογενειακό ιστορικό συγγενούς υπερπλασίας επινεφριδίων, αφού η αντιμετώπιση είναι διαφορετική από το PCOS .

    ΠΟΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕ PCOS ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ;

    Οι γυναίκες θα πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με την αύξηση του καρδιαγγειακού τους κινδύνου σε απόλυτα εξατομικευμένη βάση ,την θετική επίπτωση της αλλαγής του τρόπου ζωής ,συμπεριλαμβανομένης της απώλειας βάρους ιδίως στις παχύσαρκες .Θα πρέπει επίσης να γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι η απώλεια βάρους  είναι δύσκολη ή αδύνατη όταν υπάρχει σύνδρομο πολυκυστικών ή ότι αυτό καθαυτό προκαλεί πρόσληψη βάρους.

    ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

    1.ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

    1α.Ποιός είναι ο κίνδυνος ανάπτυξης Διαβήτη Κυήσεως  σε γυναίκες με PCOS;

    Η συχνότητα ΣΔ Κυήσεως είναι 2πλάσια  σε γυναίκες με PCOS .

    1β. Πως θα πρέπει να ελέγχονται  οι γυναίκες με PCOS για ΣΔ ΤΎΠΟΥ 2;

    Οι γυναίκες με PCOS που είναι υπέρβαρες[ΒΜΙ>25] και οι γυναίκες με PCOS που δεν είναι υπέρβαρες[ΒΜΙ< 25],αλλά που έχουν επιπλέον παράγοντες

    κινδύνου όπως η προχωρημένη ηλικία [>40],ατομικό αναμνηστικό ΣΔ ή οικογενειακό τύπου 2 ,ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΜΠΥΛΗ ΑΝΟΧΗΣ ΣΤΗ ΓΛΥΚΟΖΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ 2 ΩΡΩΝ ΜΕ 75 ΓΡΑΜΜΑΡΙΑ ΓΛΥΚΟΖΗΣ.

    Στις γυναίκες εκείνες που έχουν αυξημένο σάκχαρο νηστείας [νηστείας 6,1-6,9 mmol/l] –[περίπου 110-126  mg /dl]

     ή επηρεασμένο σάκχαρο  μετά από 2ωρη καμπύλη [σάκχαρο > 7,8mmol/l [140] αλλά < 11  –[196]

    ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΤΗΣΙΩΣ ΜΙΑ  ΚΑΜΠΥΛΗ ΣΑΚΧΑΡΟΥ.

    Αυξημένη αντίσταση στην ινσουλίνη παρατηρείται στο 65 -80% των γυναικών με PCOS ,ανεξάρτητα από την παχυσαρκία .Επιδεινώνεται περαιτέρω με το υπερβάλλον βάρος.

    Η αντίσταση στην ινσουλίνη έχει βρεθεί να επιδεινώνει τα αναπαραγωγικά και μεταβολικά χαρακτηριστικά ,τον τύπο 2 του ΣΔ  και τον καρδιαγγειακό κίνδυνο σε πάσχουσες από PCOS .

    Σε γυναίκες με σοβαρό υπερανδρογονισμό και ανωοθυλακιορρηξία παρατηρείται και το υψηλότερο ποσοστό μεταβολικών ανωμαλιών.

    Υπάρχει ένας αυξημένος κίνδυνος διαταραγμένης ανοχής στη γλυκόζη και ΣΔ τύπου ΙΙ στις γυναίκες με PCOS ανεξάρτητα από την παχυσαρκία.

    Επίσης αναφέρεται πρωιμότερη έναρξη της υπεργλυκαιμίας και ταχύτερη εξέλιξη σε ΣΔ τύπου 2 ,σε PCOS .

    Το PCOS αναφέρεται σαν μη –τροποιήσιμος παράγοντας κινδύνου για τον ΣΔ τύπου 2.

    Επιπλέον ο ΣΔ τύπου 2 ,είναι ένας μείζων παράγοντας κινδύνου για το καρδιαγγειακό σύστημα και η αλλαγή στον τρόπο ζωής έχει βρεθεί να καθυστερεί  ή να αποτρέπει την εξέλιξη σε ΣΔ. Έτσι η  έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση των γυναικών με PCOS είναι σημαντική.

    Ένα απλό σάκχαρο νηστείας έχει βρεθεί ότι δεν είναι ακριβές και καταλήγει σε υπο—διάγνωση του ΣΔ τύπου 2 στις γυναίκες με PCOS..Εχει προταθεί η τιμή της γλυκοζυλιωμένης HbA1c > 6.5% για τη διάγνωση του ΣΔ, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε μη διάγνωση κάποιων περιστατικών ΣΔ, αλλά σε κάθε περίπτωση μπορεί η γλυκοζυλιωμένη να φανεί χρήσιμη όταν υπάρχει απροθυμία ή αδυναμία εκτέλεσης μιας καμπύλης σακχάρου ,που είναι και η πιο σωστή μέθοδος διάγνωσης του ΣΔ.

    2.Ποιός ο κίνδυνος ανάπτυξης άπνοιας στον ύπνο σε γυναίκες με PCOS ;

    Οι γυναίκες με PCOS πρέπει αυτές και οι σύντροφοί τους να ερωτώνται αν ροχαλίζουν και αν παρουσιάζουν κόπωση κατά τη διάρκεια της ημέρας/υπνηλία, να πληροφορούνται γύρω από τους κινδύνους άπνοιας στον ύπνο και να γίνεται η κατάλληλη διερεύνηση και αντιμετώπιση αν χρειαστεί.

    Η επίπτωση αποφρακτικής άπνοιας στον ύπνο αυξάνεται στις παχύσαρκες γυναίκες με PCOS .Πιθανότατα σχετίζεται το επίπεδο των ανδρογόνων και η αντίσταση στην ινσουλίνη με την αποφρακτική άπνοια στον ύπνο σε PCOS και

    αυτή με τη σειρά της συμβάλλει  στην αντίσταση στην ινσουλίνη στο PCOS  και η συνεχής θετική πίεση αερισμού με τη συσκευή CPAP  ,βελτιώνει την ευαισθησία  στην ινσουλίνη σε αυτές τις γυναίκες.

    3.Ποιός ο κίνδυνος εμφάνισης Καρδιαγγειακής νόσου στις γυναίκες με PCOS;

    Δεν έχουν ακόμα αναπτυχθεί  συμβατικοί τρόποι υπολογισμού του καρδιαγγειακού κινδύνου σε γυναίκες με PCOS .

    ‘Oλες οι γυναίκες με PCOS πρέπει να εκτιμώνται για τον καρδιαγγειακό τους κίνδυνο  με συνεκτίμηση διαφόρων παραγόντων όπως η παχυσαρκία, η έλλειψη φυσικής δραστηριότητας, το κάπνισμα, ,το οικογενειακό ιστορικό ΣΔ τύπου 2,η δυσλιπιδαιμία,η υπέρταση, η παθολογική ανοχή στη γλυκόζη ,ο διαβήτης τύπου 2,κατά την στιγμή της διάγνωσης.

    Στην πράξη ,η υπέρταση πρέπει να αντιμετωπίζεται, ενώ η μείωση των λιπιδίων ΔΕΝ προτείνεται σαν ρουτίνα να γίνεται με φαρμακευτική αγωγή και θα πρέπει να συνταγογραφείται μόνο από ειδικό.

    Οι γυναίκες με PCOS έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ψυχολογικών διαταραχών όπως και επηρεασμένης  ποιότητας ζωής ,όπως έχει φανεί   από την επίδραση του άγχους και /ή της κατάθλιψης ,διαταραχών στην πρόσληψη φαγητού όπως και δυσλειτουργιών στη σύναψη σχέσεων και στη συνολικότερη σεξουαλική συμπεριφορά, παράγοντες που σίγουρα καθορίζουν την ποιότητα της ζωής.

    Σκεφτείτε τη διερεύνηση σε άτομα που έχουν κατάθλιψη  σε δύο συγκεκριμένα ζητήματα :

     – ‘’Κατά τον τελευταίο μήνα ,έχετε ενοχληθεί με αισθήματα στενοχώριας ,κατάθλιψης ή απελπισίας;’’

    -‘’Κατά τον τελευταίο μήνα ,έχετε συχνά ενοχληθεί από το ότι αισθάνεστε λίγο ενδιαφέρον ή πολύ μικρή χαρά στην εκτέλεση διαφόρων εργασιών;’’

    Εάν ένα άτομο απαντήσει ‘’ναι’’ σε κάποια από τις παραπάνω ερωτήσεις ,καλό θα ήταν να παραπεμφθεί σε ειδικό ψυχικής υγείας.

    ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΚΑΙ PCOS

    1.Ποιοί είναι οι κίνδυνοι για καρκίνο σε πάσχουσες από PCOS και πως θα πρέπει να ελέγχονται;

    *Η Ολιγομηνόρροια ή αμηνόρροια σε γυναίκες με PCOS ,μπορεί να προδιαθέσει σε ενδομητρική υπερπλασία και αργότερα καρκίνο.

    *Αποτελεί καλή πρακτική η συνταγογράφηση κάποιου προγεστερινοειδούς ώστε να υπάρξει αιμορραγία από απόσυρση  τουλάχιστον κάθε 3-4 μήνες.

    *Θα πρέπει να εκτελείται διακολπικό υπερηχογράφημα σε απουσία  αιμορραγίας από απόσυρση ή ανώμαλης αιμορραγίας.

    *Πάχος ενδομητρίου < 7 χιλιοστά είναι απίθανο να είναι υπερπλασία σε PCOS.

    *Ένα πεπαχυσμένο ενδομήτριο ή ένας ενδομητρικός πολύποδας πρέπει να διερευνάται με βιοψία ενδομητρίου και/ ή υστεροσκόπηση.

    *Δεν φαίνεται να υπάρχει συσχέτιση με καρκίνο μαστού ή ωοθηκικό καρκίνο και δεν απαιτείται περαιτέρω παρακολούθηση.

    Είναι γνωστό από παλιά ότι η ολιγομηνόρροια και η αμηνόρροια σε παρουσία Προεμμηνοπαυσιακών επιπέδων Οιστρογόνων μπορεί να οδηγήσει σε ενδομητρική υπερπλασία και καρκίνωμα.

    Υπάρχουν μέτριας ισχύος στοιχεία που υποστηρίζουν το εύρημα ότι οι γυναίκες με PCOS έχουν 2,89 φορές αυξημένο κίνδυνο για ενδομητρικό καρκίνο.

    Σε γυναίκες με PCOS ,τα διαστήματα μεταξύ των εμμήνων ρύσεων παραπάνω από 3 μήνες[κάτι που μεταφράζεται σε συνολικό αριθμό περιόδων < 4 /έτος ]μπορεί να συσχετιστεί με ενδομητρική υπερπλασία.

    Η τακτική πρόκληση ΕΡ ή η πρόκληση αιμορραγίας από απόσυρση με κυκλική χορήγηση προγεσταγόνων για τουλάχιστον 12 ημέρες ,τα από του στόματος αντισυλληπτικά   ή ενδομητρική προστασία με εφαρμογή σπειράματος όπως το MIRENA   που έχει προγεστερόνη ,θα  μπορούσε να αποτελέσει μια καλή πρακτική σε ολιγομηνορροικές γυναίκες με PCOS αλλά το πιο αποτελεσματικό σχήμα δεν είναι σαφές λόγω έλλειψης στοιχείων.

    Αντίθετα υπάρχει επαρκής βαθμός συσχέτισης του υπερηχογραφικά απεικονιζόμενου πάχους ενδομητρίου  με τη ενδομητρική υπερπλασία. Δεν υπήρξαν περιπτώσεις  υπερπλασίας ενδομητρίου με πάχος < 7 χιλιοστά.

    Οι γυναίκες με PCOS ΔΕΝ έχουν αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο μαστού  σε σχέση με αυτές που δεν έχουν PCOS.

    Δεν έχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο ωοθηκών και γι ’αυτό δεν απαιτείται  περαιτέρω παρακολούθηση.

    ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΜΕΙΩΣΗΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    1.ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΩΜΑΤΙΚΟΥ ΒΑΡΟΥΣ

    Προτείνεται αλλαγή στον τρόπο ζωής, με δίαιτα ,άσκηση και απώλεια βάρους και οι οδηγίες αυτές είναι η πρώτη γραμμή παρέμβασης και αντιμετώπισης των γυναικών με PCOS για την βελτίωση των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων και πάντα θα πρέπει να προηγούνται φαρμακευτικών μέτρων.

    Ακόμα και η μείωση του 5% του συνολικού σωματικού βάρους έχει βρεθεί ότι μειώνει την αντίσταση στην ινσουλίνη και τα επίπεδα της τεστοστερόνης όπως

    και προκαλεί συνολική βελτίωση της σύστασης του σώματος και όλων των καρδιαγγειακών δεικτών.

    Σε όλες τις γυναίκες με PCOS η πρώτη  γραμμή αντιμετώπισης πρέπει να είναι ο έλεγχος του σωματικού βάρους, είτε η μείωσή του ,σε BMI > 25 ή η αποφυγή πρόσληψης σε ΒΜΙ 18,5-24.9 με μείωση της θερμιδικής ημερήσιας πρόσληψης και με άσκηση.

    Σε γυναίκες με ΒΜΙ> 40 ή περισσότερο, ή σε γυναίκες με ΒΜΙ> 35 που έχουν παράγοντες κινδύνους όπως η υπέρταση ή ο ΣΔ τύπου 2,θα πρέπει να αναζητηθεί άλλη λύση ,τύπου βαριατρικής χειρουργικής.

    8.2 ΕΙΝΑΙ Η ΛΗΨΗ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΕΝΔΕΔΕΙΓΜΕΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΜΕ PCOS;

    Στην Μεγ.Βρετανία δεν έχουν λάβει άδεια κυκλοφορίας παράγοντες που ευαισθητοποιούν την Ινσουλίνη ,σε ασθενείς που δεν πάσχουν από ΣΔ.

    Αν και υπάρχουν πολλές ενδείξεις για  την ασφάλεια αυτών των φαρμάκων ,δεν υπάρχει προς το παρόν απόδειξη ότι η χρήση αυτών των παραγόντων προσφέρει μακροχρόνιο όφελος.

    Αντίθετα η χρήση φαρμάκων ελέγχου  του σωματικού βάρους μπορεί

    Η διαπίστωση των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών οδήγησε στη χρήση παραγόντων που ευαισθητοποιούν την ινσουλίνη  όπως η μετφορμίνη  [GLYCOPHAGE]—και οι  θειαζολιδιμεδιόνες -TZDs -[ACTOS,ANANDIA,RAGLITAN,ZIPION]στην μείωση της αντίστασης στην ινσουλίνη   και κατά συνέπεια ,στην μείωση του κινδύνου για ΣΔ.

    Πάντως ΔΕΝ υπάρχουν επαρκή στοιχεία ως προς τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της χρήσης τέτοιων φαρμάκων σε γυναίκες με PCOS .

    Η Μετφορμίνη έχει βραχυπρόθεσμες ωφέλειες στην αντίσταση στην ινσουλίνη και σε άλλους καρδιαγγειακούς δείκτες σε γυναίκες με PCOS χωρίς ΣΔ. Υπάρχουν  στοιχεία που υποστηρίζουν ότι μειώνεται το επίπεδο των ανδρογόνων κατά 11% με την μετφορμίνη σε σχέση με placebo.Γυναίκες με ΒΜΙ> 37 μπορεί να μην ανταποκριθούν καλά με συνήθη δόση μετφορμίνης[θα πρέπει να σημειωθεί ότι τόσο η μετφορμίνη όσο και θειαζοδινεδιόνες ΔΕΝ έχουν άδεια κυκλοφορίας σε PCOS].

    Δεν υπάρχουν ομόφωνα επαρκή στοιχεία που να υποστηρίζουν τη χρήση τέτοιων φαρμάκων στην αποφυγή των καρδιαγγειακών επιπτώσεων στο PCOS και χρειάζεται περαιτέρω έρευνα.

    Έχουν αναφερθεί  στοιχεία από έρευνες όπου καταγράφηκαν καλύτερα αποτελέσματα σε ασθενείς  με PCOS  όπου άλλαξαν τρόπο ζωής σε σχέση με τη χρήση μετφορμίνης ως προς την βελτίωση των καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου και την εξέλιξη σε ΣΔ τύπου 2.

    Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την μετφορμίνη σε γυναίκες με PCOS που ήδη έχουν αλλάξει τρόπο ζωής και δεν παρουσίασαν καμία βελτίωση στην διαταραγμένη αντίσταση στην ινσουλίνη όπως και σ’ αυτές με διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη.

    8.3 ΚΑΥΤΗΡΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΩΟΘΗΚΩΝ

    ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ   Η ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΚΑΥΤΗΡΙΑΣΜΟ;

    Ο ΗΛΕΚΤΡΟΚΑΥΤΗΡΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΩΟΘΗΚΩΝ ΘΑ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΣΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΩΟΘΥΛΑΚΙΟΡΡΗΞΙΑ ,ΙΔΙΩΣ ΑΥΤΕΣ  ΜΕ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΒΜΙ,ΣΑΝ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΩΟΘΥΛΑΚΙΟΡΡΗΞΙΑΣ.

    Η Ανωοθυλακιορρηξία που σχετίζεται με PCOS έχει από καιρό βελτιωθεί με χειρουργική αντιμετώπιση.

    Μια μεγάλη τυχαιοποιημένη μελέτη έδειξε σταθεροποίηση της ωορρηξίας όπως και αποκατάσταση στο φυσιολογικό των ανδρογόνων και της SHBG ,στον ορό μέχρι και 20 έτη μετά τον λαπαροσκοπικό ωοθηκικό ηλεκτροκαυτηριασμό σε ποσοστό πάνω από 60% των ασθενών ,ιδίως αν είχαν φυσιολογικό ΒΜΙ.

    Προτείνεται πάντως ότι θα πρέπει να εφαρμόζεται αυτή η μέθοδος σε ασθενείς με φυσιολογικό ΒΜΙ ή όπου εφαρμόζεται η λαπαροσκόπηση για άλλους λόγους.

    Θα πρέπει επίσης να τονιστεί ότι η χειρουργική των ωοθηκών  μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς την αναπαραγωγική ικανότητα στο μέλλον.

    8.4 ΒΑΡΙΑΤΡΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ

    ΠΟΙΑ Η ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ;

    Η ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΓΙΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΝΔΕΙΚΝΥΤΑΙ ΓΙΑ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕ ΚΑΟΗΘΗ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΒΜΙ > 40  Ή

    ΒΜΙ> 35 ΜΕ ΣΥΝΟΔΟ ΑΛΛΗ ΠΑΘΗΣΗ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΗ ΜΕ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

    ΕΑΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΤΥΧΕΙ ΑΛΛΕΣ ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΒΑΡΟΥΣ.

    Μπορεί με τέτοιες επεμβάσεις να επιτευχθεί απώλεια βάρους μέχρι και 60%  και να βελτιωθεί ο ΣΔ, η Υπέρταση και η δυσλιπιδαιμία  με αποτέλεσμα τη μείωση της καρδιαγγειακής νόσου όταν συγκρίνεται με τροποποίηση της ζωής.

    Θα πρέπει να εφαρμόζεται εκεί όπου όλες οι άλλες κλασσικές μέθοδοι έχουν αποτύχει  με προσοχή στις πιθανές επιπλοκές της επέμβασης  , 0.1- 1% ποσοστό θνησιμότητας, απόφραξης εντέρου ,λοίμωξης ,οισοφαγίτιδας και διαταραχών θρέψης. 

     Πηγή : ROYAL COLLEGE OF OBSTETRIC AND GYNECOLOGY

    ‘’Long term consequences of polycystic ovarian syndrome’’
    Green top Guideline No 33
    November 2014 

  • ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ

    ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ

    ARDASIL [Προστατεύει από τους Υψηλού κινδύνου 16 και 18—που προκαλούν περίπου το 70% των καρκίνων—και τους Χαμηλού κινδύνου  6 και 11,που προκαλούν το 90% των εξωτερικών κονδυλωμάτων]

    GARDASIL 9 [ προστατεύει από επιπλέον 14% πρωκτογεννητικών καρκίνων με την προσθήκη άλλων 5 τύπων ΗPV-31,33,45,52,58]

    CERVARIX [16,18]-Σχήμα 0,1 μήνας και 6 μήνες μετά.

    Αυτά τα εμβόλια έχουν εγκριθεί για χρήση σε κορίτσια και γυναίκες από 9-45,στο εξωτερικό ,ενώ στην Ελλάδα από την ηλικία των 11-12 ετών και στα αγόρια στο εξωτερικό από τα 9-26[στην Ελλάδα δεν καλύπτεται το κόστος από τα ασφαλιστικά ταμεία για τα αγόρια  ενώ για τα κορίτσια μέχρι την ηλικία των 18]

    ΚΑΝΕΝΑ ΕΜΒΟΛΙΟ ΔΕΝ ΧΟΡΗΓΕΙΤΑΙ ΣΕ ΕΓΚΥΟ Ή ΘΗΛΑΖΟΥΣΑ

    Το CDC προτείνει σχήμα 2 δόσεων [παλαιότερα 3] σε μικρά κορίτσια με την 2η δόση 6-12 μήνες μετά την 1η.

    *εάν η 1η δόση δοθεί πριν τα 15 έτη ,γίνεται σχήμα 2 δόσεων0  και μετά 6-12 μήνες

    *εάν η 1η δόση δοθεί μετά τα 15 έτη, γίνεται το σχήμα 3 δόσεων 0 ,1-2 μήνες μετά και 6 μήνες μετά την αρχική


    Τα εμβόλια αυτά μπορεί να χορηγηθούν κατά την ίδια χρονική στιγμή με άλλα ,όπως του τετάνου,της διφθερίτιδας,του κοκκύτη κλπ.
    Οι ασθενείς θα πρέπει να υπόκεινται σε ιατρική επίβλεψη για 15 λεπτά ,όπως σε κάθε εμβόλιο.


    ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΜΒΟΛΙΩΝ

    Πρωτοχορηγήθηκε στις ΗΠΑ το 2006 και ήδη το 2010 οι λοιμώξεις από HPV στα νεαρά κορίτσια μειώθηκαν κατά 56%. Δεν υπάρχουν στοιχεία ως προς την επίδραση των εμβολίων σε ήδη υπάρχουσες βλάβες ,όμως ακόμα και αυτά τα άτομα με λοίμωξη HPV μπορούν να προστατευθούν από άλλους τύπους ιών.

    ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΕΜΒΟΛΙΩΝ

    Είναι ασφαλή .
    Η επιστημονική έρευνα δείχνει ότι τα οφέλη είναι μεγαλύτερα από τους δυνητικούς κινδύνους. Όπως και με όλα τα εμβόλια μπορεί να υπάρξουν παρενέργειες ,οι συχνότερες ήπιος πόνος, ερυθρότητα ή οίδημα στον βραχίονα όπου και ενίεται το εμβόλιο. Πρέπει όπως σε κάθε εμβόλιο να δίδεται με τον ασθενή σε ύπτια ή σε καθιστική θέση και να παραμένει σε αυτήν για 15 λεπτά.

    **Τα εμβόλια μπορούν να δοθούν με ασφάλεια σε άτομα με μικρής βαρύτητας οξείες καταστάσεις όπως διάρροια ή ήπια αναπνευστική λοίμωξη με ή χωρίς πυρετό.
    **Μπορούν να δοθούν σε γυναίκες με ασαφές ή μη φυσιολογικό τεστ Παπ, θετικό HPV ΤΕΣΤ,ή εξωτερικά κονδυλώματα.

    Πάντως αυτές οι γυναίκες θα πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν θα πρέπει να περιμένουν καμία θεραπευτική δράση στις παραπάνω καταστάσεις.

    **ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΔΟΝΤΑΙ ΣΕ

    -ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΛΛΕΡΓΙΩΝ σε οποιοδήποτε συστατικό του εμβολίου[το 4 δύναμο και το 9-δύναμο δεν δίνονται σε αλλεργικούς στη μούχλα,μύκητες,ενώ το 2 –δύναμο δεν δίνεται σε αλλεργικούς στο λάτεξ]

    –Ασθενείς με μέτριας ή μεγάλης βαρύτητας οξείες ασθένειες. Πρέπει να αναμένουμε την ίαση αυτών.

    -Έγκυες
    Εάν προκύψει εγκυμοσύνη μετά την έναρξη του εμβολιασμού ,καθυστερούμε την 2η και 3η δόση και δίνονται μετά ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΤΕΣΤ ΚΥΗΣΕΩΣ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ Αν προκύψει κύηση μετά από αυτόν δεν απαιτείται καμία παρέμβαση.

    Όλα τα εμβόλια που χρησιμοποιούνται έχουν περάσει από εντατικούς ελέγχους για να λάβουν άδεια κυκλοφορίας.

    ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

    Όλες οι έρευνες δείχνουν μακροχρόνια προστασία  τουλάχιστον για 10 χρόνια ,χωρίς τάση μείωσης της προστασίας αυτής. Θα συνεχιστεί η μελέτη της προστασίας στα επόμενα έτη. 

  • ΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΚΟΝΔΥΛΩΜΑΤΩΝ – HPV (HUMAN PAPILLOMA VIRUS)

    ΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΚΟΝΔΥΛΩΜΑΤΩΝ – HPV (HUMAN PAPILLOMA VIRUS)

    O Ιός των ανθρωπίνων κονδυλωμάτων προκαλεί μία από τις πιο συχνές Σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις παγκοσμίως. Έχουν αναγνωριστεί πολλοί τύποι ιών μέχρι τώρα—περίπου 150- και κάποιοι από αυτούς μπορεί να προκαλέσουν καρκίνο και κάποιοι δερματικές βλάβες όπως τα εξωτερικά κονδυλώματα της γεννητικής και πρωκτικής περιοχής. Οι διάφοροι τύποι ιών μπορεί να προκαλέσουν εντελώς διαφορετικά κλινικά προβλήματα. Κάποιο τύποι προσβάλλουν περιοχές όπως τα χέρια  και τα πόδια ,ενώ άλλοι τύποι στοχεύουν στην περιοχή του πρωκτού και των εξωτερικών γεννητικών οργάνων και μεταδίδονται κατά την κολπική ,από του στόματος ή πρωκτική επαφή ή κατά τη διάρκεια στενής δερματικής επαφής με άτομο που έχει προσβληθεί. Είναι πιθανό να προσβληθεί ένα άτομο με περισσότερους από έναν τύπους ιών την ίδια χρονική στιγμή. Υπολογίζεται ότι περίπου το 75% των σεξουαλικά ενεργών ανδρών και γυναικών θα προσβληθούν τουλάχιστον από έναν τύπο κονδυλωμάτων της πρωκτικής και γεννητικής περιοχής κατά τη διάρκεια της ζωής τους αλλά οι περισσότεροι με υγιές ανοσοποιητικό σύστημα θα καταπολεμήσουν την λοίμωξη  μόνοι τους. Από αυτούς που έχουν προσβληθεί  ,μόνο ένα μικρό ποσοστό θα εμφανίσουν καρκίνο και αν υπάρξει σωστή παρακολούθηση και αντιμετώπιση δεν θα κινδυνεύσουν από αυτόν. Υπολογίζεται ότι  π.χ από τις 100 γυναίκες που θα μολυνθούν από HPV ,μόνο 1-2 γυναίκες κινδυνεύουν να αναπτύξουν προκαρκινική ή καρκινική  βλάβη στον τράχηλο της μήτρας με την προυπόθεση ότι δεν θα εξεταστούν τακτικά από γιατρό  και δεν θα υποβληθούν στις   απαραίτητες εξετάσεις.

    Άρα δεν ισχύει ότι η λοίμωξη από τον ιό των κονδυλωμάτων σημαίνει καρκίνο.

    Απαιτείται προσβολή από επικίνδυνο τύπο ιού μαζί με πτώση της άμυνας του οργανισμού και αμέλεια της παρακολούθησης από γιατρό για  μεγάλο χρονικό διάστημα για να υπάρξει κίνδυνος για καρκίνο.

    ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ HPV ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ,αλλά πολλά από τα συμπτώματα είναι αντιμετωπίσιμα.

    Το να εκπαιδευτούμε σε ασφαλέστερες σεξουαλικές επαφές  μειώνει την πιθανότητα όλων μας να μολυνθούμε από ιό HPV ή κάποια άλλη σεξουαλικώς μεταδιδόμενη νόσο. Δεν υπάρχει αξιόπιστος τρόπος να γνωρίζουμε σε ποιά άτομα  θα επιμείνει η λοίμωξη και θα υπάρξει πιθανότητα για καρκίνο, αλλά στις γυναίκες  το τεστ Παπανικολάου αποτελεί πολύτιμο διαγνωστικό εργαλείο για τον καρκίνο του τραχήλου ,επιτρέπει δε την πλήρη θεραπεία στα πρώιμα στάδια.

    Δεν υπάρχει ισοδύναμο του τεστ ΠΑΠ για τους άνδρες. Ο καρκίνος του πέους είναι σπάνιος  και εμφανίζεται σε λιγότερο του 1%  στον συνολικό αριθμό καρκίνων στους άνδρες. Τα εξωτερικά κονδυλώματα της πρωκτικής και γεννητικής περιοχής είναι πιο συχνά.

    ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΟΥ HPV

    Οι περισσότεροι άνδρες και γυναίκες που έχουν HPV δεν έχουν συμπτώματα της λοίμωξης.  Τα  εξωτερικά  κονδυλώματα  στην πρωκτογεννητική περιοχή μπορεί να είναι ένα σημείο της λοίμωξης. Μπορεί να είναι επίπεδα ή να μοιάζουν με μικρό κουνουπίδι .Πολλοί άνθρωποι δεν έχουν κανένα εμφανές σημείο της λοίμωξης λόγω του βρίσκονται οι βλάβες δεν είναι επιφανειακές ή είναι πολύ μικρές για να είναι ορατές.
    Στις γυναίκες τα κονδυλώματα μπορεί να παρουσιαστούν  στο αιδοίο ,τις μηροβουβωνικές πτυχές ,τον πρωκτό ,ή εντός του κόλπου ,της ουρήθρας αλλά και στον τράχηλο της μήτρας ,που αποτελεί και συχνό σημείο εντόπισης .Κατά την κύηση τα κονδυλώματα  μπορεί να αυξηθούν σε αριθμό και μέγεθος αλλά συνήθως μικραίνουν μετά τον τοκετό.
    Όταν η λοίμωξη είναι μη ενεργός ,τα κύτταρα  του τραχήλου φαίνονται φυσιολογικά  στο τεστ Παπ  και η γυναίκα μπορεί να μην μάθει ποτέ ότι είχε προσβληθεί.

    Σε μια ενεργό ,όμως λοίμωξη ,τα κύτταρα του τραχήλου υπόκεινται σε αλλαγές .

    Μια ενεργός λοίμωξη μπορεί να έχει δύο πορείες :

    –τα ανώμαλα κύτταρα να ξαναγίνουν φυσιολογικά και η λοίμωξη να  αντιμετωπιστεί από το Ανοσοποιητικό σύστημα εντελώς και να αποδράμει απόλυτα  ή και να γίνει ανενεργός .Πάντως μια ανενεργός λοίμωξη μπορεί να ξαναγίνει ενεργός για λόγους που δεν είναι ξεκάθαρα κατανοητοί μέχρι τώρα.

    — τα ανώμαλα κύτταρα  πολύ σιγά μπορεί να εξελιχθούν σε καρκίνο στον τράχηλο της μήτρας.

    Στους άνδρες τα κονδυλώματα μπορεί να εμφανιστούν στο πέος ,το όσχεο ,τις μηροβουβωνικές πτυχές, τον πρωκτό και τον δακτύλιο και εντός της ουρήθρας.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Το ΗPV testing είναι μια διαγνωστική εξέταση αλλά συνήθως δεν αποτελεί μέρος της ετήσιας εξέτασης της γυναίκας όπως είναι το τεστ κατά Παπανικολάου. Το τεστ Παπανικολάου ενώ είναι μια σωτήρια εξέταση εντούτοις δεν καλύπτει  απόλυτα την γυναίκα από τον κίνδυνο του καρκίνου λόγω του ότι έχει Ευαισθησία 50-75%. Δηλαδή όταν εξετάζονται 100 γυναίκες με βλάβη στον τράχηλο –προκαρκινική ή καρκινική —, το τεστ Παπανικολάου θα είναι παθολογικό μόνο στις 50 -75 από αυτές .Οι υπόλοιπες θα έχουν αρνητικό ,μη παθολογικό ,’’ψευδώς αρνητικό ‘’αποτέλεσμα. Εξαιτίας αυτού ,σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιείται το HPV  DNA test έχει ευαισθησία  πάνω από 90 % . Συνοψίζοντας, το τεστ Παπανικολάου, το HPV DNA test, η κολποσκόπηση και η λήψη βιοψιών όταν χρειάζεται είναι οι θεμελιώδεις εξετάσεις  διάγνωσης και παρακολούθησης της HPV λοίμωξης. Αποτελούν τη λεγόμενη δευτερογενή πρόληψη ,θεωρώντας τον Εμβολιασμό  ως πρωτογενή πρόληψη.

    ΤΥΠΟΙ HPV

    TΡΟΠΟΙ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ

    Οι περισσότεροι τύποι HPV προκαλούν τα κοινά κονδυλώματα. Αναπτύσσονται  σε περιοχές όπως τα χέρια  και τα πόδια .Περισσότεροι από 40 τύποι ιών είναι οι λεγόμενοι ‘’γεννητικοί τύποι’’ και μεταφέρονται από άτομο σε άτομο  μέσω στενής επαφής όπως αυτή συμβαίνει σε διάφορες σεξουαλικές  πρακτικές .

    Οι τύποι χαμηλής επικινδυνότητας είναι οι HPV 6  και HPV 11.

    Οι υψηλής επικινδυνότητας  τύποι  ,είναι τύποι που μπορεί να προκαλέσουν καρκίνο με την πάροδο πολλών ετών και την επίμονη ενεργό λοίμωξη να μετατρέπει φυσιολογικά κύτταρα σε προκαρκινικά ή σε καρκίνο.

    Οι παρακάτω καρκίνοι συσχετίζονται με τον HPV

    –  ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΡΑΧΗΛΟΥ  ΜΗΤΡΑΣ

    Η λοίμωξη από HPV προκαλεί περίπου όλους τους καρκίνους του τραχήλου. Από τους τραχηλικούς καρκίνους που σχετίζονται με HPV,,περίπου το 70% προκαλείται από 2 τύπους  HPV 16 ,HPV 18.
    Το κάπνισμα μπορεί να αυξήσει  τον κίνδυνο καρκίνου  στον τράχηλο της μήτρας σε γυναίκες που έχουν HPV.
    Αν και σχεδόν όλοι οι καρκίνοι στον τράχηλο προκαλούνται από HPV,  είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι περισσότερες λοιμώξεις των γεννητικών οργάνων από HPV ,ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΝ ΚΑΡΚΙΝΟ.

    -ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Η λοίμωξη από HPV μπορεί να προκαλέσει καρκίνο της γλώσσας και του στόματος . Μπορεί επίσης να προκαλέσει καρκίνο του φάρυγγα. Αυτοί οι καρκίνοι εμφανίζουν ταχέως αυξανόμενη συχνότητα και σε άνδρες και σε γυναίκες. Η αλλαγή στις σεξουαλικές πρακτικές με αύξηση αυτών των μορφών επαφής ,πιθανόν συνεισφέρει σ’ αυτήν την αύξηση.
     

    -ΑΛΛΟΙ ΚΑΡΚΙΝΟΙ

    Η ΗPV λοίμωξη συσχετίζεται με λιγότερο συχνούς καρκίνους όπως Αιδοίου και Κόλπου στις γυναίκες και Πέους στους άνδρες.

    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΒΛΑΒΩΝ ΑΠΟ ΗPV

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τη λοίμωξη από HPV. Οι γιατροί αντιμετωπίζουν τις βλάβες  που προκαλούνται από την λοίμωξη.
    Τα κονδυλώματα[όλων των ειδών ] και οι προκαρκινικές βλάβες μπορούν να αφαιρεθούν με τους παρακάτω τρόπους:

    • Με αγκύλη διαθερμίας ηλεκτρικού ρεύματος[διαδικασία εξαίρεσης του πάσχοντος ιστού]-laser
    • Τεχνικές ψύξης
    • Χειρουργείο
    • Κρέμες και τοπικά μέσα που εφαρμόζονται απευθείας στην πάσχουσα επιφανειακή περιοχή.

    Η ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΚΟΝΔΥΛΩΜΑΤΩΝ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΗPV ΛΟΙΜΩΞΗ

    Τα Κονδυλώματα συχνά επιστρέφουν λόγω παραμονής του ιού σε άλλα κύτταρα του σώματος.

    Ένα άτομο χωρίς ορατές βλάβες  ακόμα μπορεί να μεταδώσει τον ιό σε σεξουαλικό του σύντροφο.

    Μια  ανενεργός λοίμωξη μπορεί να μετατραπεί σε ενεργό όταν το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου αποδυναμωθεί λόγω ασθένειας ,φαρμάκων ή στρες.

    Ένα άτομο ακόμα κι αν έχει μόνο ένα σύντροφο  στη ζωή του,μπορεί και πάλι να προσβληθεί από ΗPV ,ένα ο σύντροφος αυτός είχε σύντροφο με λοίμωξη κονδυλωμάτων στο παρελθόν.

    Πάντως είναι γεγονός ότι όσο περισσότερους συντρόφους έχει κάποιος τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος να εμφανίσει HPV .

    Μια μονογαμική σχέση ΔΕΝ εγγυάται  την ΜΗ προσβολή.

    Η ΛΟΙΜΩΞΗ ΑΠΟ HPV ΔΕΝ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΕΓΚΥΟΣ.

    Όμως καλό  να υπάρχει έλεγχος πριν τη σύλληψη –εάν δεν έχει διενεργηθεί  πρόσφατα-έτσι ώστε αν χρειαστεί ιατρικός χειρισμός να μπορεί να γίνει δεδομένου  του γεγονότος ότι οι τοπικές θεραπείες είναι δυνητικά τερατογόνες και δεν εφαρμόζονται κατά την κύηση  [π.χ διαλύματα,κρέμες ] και οι αφαιρετικές μέθοδοι αν και ασφαλείς στην πλειοψηφία  τους εφόσον αφορούν τον τράχηλο και μια βαριά δυσπλασία που δεν είχε αντιμετωπιστεί πριν την σύλληψη,μπορεί να θέσει σε κίνδυνο μια αρχόμενη κύηση. Μιλάμε δηλαδή για την επικινδυνότητα ως προς το κύημα των μεθόδων αντιμετώπισης των βλαβών από τον ΗPV και όχι τον κίνδυνο από τον ιό  αυτόν καθαυτό κατά την κύηση. Για την μεγάλη πλειοψηφία των γυναικών  δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για το έμβρυο  ούτε στην κύηση ούτε στον τοκετό.

    Στις περισσότερες γυναίκες που είχαν στο παρελθόν εξωτερικά κονδυλώματα –αλλά δεν τα εμφανίζουν πια—δεν υπάρχει κανένα θέμα.

    Στις γυναίκες που εξακολουθούν να τα παρουσιάζουν στην εγκυμοσύνη ,τα εξωτερικά αυτά κονδυλώματα μπορεί να μεγαλώσουν και να αιμορραγήσουν. Σπάνια μπορεί να μεταδοθεί η λοίμωξη κάθετα ,από τη μητέρα στο παιδί κατά τον κολπικό τοκετό.

    Σπάνια ένα μωρό που εκτίθεται στον HPV  ,αποκτά λοίμωξη στις φωνητικές χορδές ,κυρίως σε παρουσία ευμεγέθων εξωτερικών κονδυλωμάτων .

    Έτσι   σε μια γυναίκα με μεγάλο ιικό φορτίο [κολπικό-τραχηλικό ή μεγάλα εξωτερικά κονδυλώματα], μπορεί να προταθεί η αποπεράτωση της κύησης  με Καισαρική τομή .

    Αλλά η απλή λοίμωξη από HPV ή τα μικρά εξωτερικά κονδυλώματα που βρίσκονται διάσπαρτα στα εξωτερικά γεννητικά όργανα ή στην πρωκτική περιοχή ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ  ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΕΝΔΕΙΞΗ ΓΙΑ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΤΟΜΗ.

    Οι τύποι 6 και 11 των ιών HPV μπορεί να προκαλέσουν Αναπνευστική  θηλωμάτωση  σε Νεογνά και παιδιά.Η οδός μετάδοσης [διαπλακουντιακή,περιγεννητική ή μετά τον τοκετό]Δεν είναι απόλυτα κατανοητή.

    Εάν η καισαρική τομή προστατεύει από την αναπνευστική θηλωμάτωση  δεν είναι σαφές—ΓΙ’ΑΥΤΟ Η ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΤΟΜΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙEΝΕΡΓΕΙΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ HPV ΣΤΑ ΝΕΟΓΝΑ. Η Καισαρική τομή μπορεί να ενδείκνυται για γυναίκες με τόσο μεγάλα κονδυλώματα που εμποδίζουν τον κολπικό τοκετό ή που είναι πολύ πιθανό  να αιμορραγήσουν πολύ.[CDC—Centers for Disease Control and prevention-last updated August 23,2017]

    ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ
    Η ΗPV ΛΟΙΜΩΞΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΧΘΕΙ

    Ο στόχος του εμβολιασμού είναι να αποτραπεί μια επιμένουσα λοίμωξη από τον ιό HPV μετά από την έκθεση ενός ατόμου σ’ αυτόν. Πλέον υπάρχει εμπειρία σε παγκόσμιο επίπεδο από τα εμβόλια και έχει αποδειχθεί ότι είναι ΑΣΦΑΛΗ. Εκτός από μικρό ερεθισμό ή πόνο στο σημείο του ένεσης ,δεν περιγράφονται σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Τα εμβόλια ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΝ ΤΗ ΝΟΣΟ γιατί δεν περιέχουν ζωντανά συστατικά ή DNA και έτσι δεν είναι μολυσματικά,λοιμογόνα. Επίσης δεν περιέχουν συντηρητικά ή αντιβιοτικά ή άλλες επικίνδυνες ουσίες πχ.υδράργυρο. Ακόμα κι υπάρχει λοίμωξη από ένα τύπο ιού ,ΑΚΟΜΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΩΦΕΛΗΘΕΙ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ,προστατευόμενο από άλλους τύπους. Δυστυχώς ακόμα κι αν έχει γίνει εμβολιασμός ,υπάρχει ο κίνδυνος για λοίμωξη από κάποια στελέχη ιών που δεν καλύπτονται από τα εμβόλια.

    ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΟΣ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΕ ΤΕΣΤ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ Ο ΛΟΙΠΟΣ ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΕΜΒΟΛΙΑΣΤΕΙ ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΑΣΦΑΛΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ.

    Κανένα από τα εμβόλια ΔΕΝ έχει επίδραση στα ήδη υπάρχοντα κονδυλώματα ή στις ήδη υπάρχουσες τραχηλικές δυσπλασίες.

     

  • ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ

    ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ

    ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΜΕΤΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΙΑΚΗΣ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ

    Η Οστεοπόρωση είναι ένα μείζον πρόβλημα υγείας με προεκτάσεις στην ποιότητα και στον   ποσοτι κό χρόνο της ζωής της  γυναίκας.Έχει κοινωνικές ,οικονομικές και ιατρικές παραμέτρους πέραν της αμιγούς προσωπικής διάστασης. Οι οδηγίες που εκδίδονται συχνά από έγκριτες επιστημονικές ενώσεις και κρατικούς φορείς στόχο έχουν την Μείωση των κινδύνων που έχει η οστεοπόρωση και την βελτίωση της ποιότητας ζωής των πασχόντων.

    ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ;

    -Πρέπει να ελέγχονται ΟΛΕΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ > 50 ετών
    -Σε έλεγχο της Οστικής Πυκνότητας Με Διπλή Φωτονιακή Δέσμη πρέπει να γίνονται δύο μετρήσεις [ΣΣ,Ισχίο]
    -Πρέπει να γίνεται πέραν της μέτρησης της οστικής πυκνότητας και υπολογισμός του Κινδύνου Κατάγματος με τον Δείκτη FRAΧ[  Fracture Assesment Risk]
    -Oστεοπόρωση διαγιγνώσκεται όταν υπάρχει   Τ SCORE < -2.5   στην ΟΜΣΣ[οσφυική μοίρα Σπονδυλικής Στήλης] ,ΑΥΧΕΝΑ ΜΗΡΙΑΙΟΥ Ή/ΚΑΙ στο  απώτερο 1/3 δηλαδή το 33% ΤΗΣ ΚΕΡΚΙΔΑΣ [ακόμα και σε απουσία  Καταγμάτων] ή υπάρχουν κατάγματα ευθραυστότητας [σε απουσία Άλλων μεταβολικών διαταραχών των οστών]

    [ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ μπορεί επίσης να διαγνωστεί σε ασθενείς με Οστεοπενία και αυξημένο δείκτη FRAX ]

                        ——————————————————

    ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΥΓΕΙΑΣ -WHO- ΓΙΑ ΣΤΑΔΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΣΤΕΟΠΕΝΙΑΣ

    ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΟΣΤΙΚΗ ΠΥΚΝΟΤΗΤΑ                     Τ -SCORE  -1 ‘H > -1

    ΟΣΤΕΟΠΕΝΙΑ                                                                       ”            -1  ΕΩΣ -2.5

    ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ                                                                 ”             < -2.5

                        ——————————————————

    το Τ-score αντιπροσωπεύει την απόκλιση σε αριθμό –SD-από τις φυσιολογικές τιμές της οστικής πυκνότητας σε ΝΕΑΡΟ ενήλικα ,ενώ το Ζ-score των αριθμό των σταθερών αποκλίσεων –SD-από τη φυσιολογική τιμή για την ηλικία, τη φυλή ,το φύλο και την εθνικότητα.

    ΤΑ Τ SCORES ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ  ΤΙΣ ΜΕΤΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΙΑΚΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΓΙΑ  ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΠΟΙΗΣΗ
    ΤΑ Ζ SCORES ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΙΑΚΕΣ [ένα   Ζ SCORE  < -2 ορίζεται ως χαμηλότερο από την μέση  τιμή για την ηλικία ,ενώ > -2 ως  αναμενόμενο]

    Για κάθε μία απόκλιση -SD -o κίνδυνος κατάγματος αυξάνεται 1,6 έως 2,6 φορές.

    Σε ένα ποσοστό των γυναικών υπάρχει ταχύτερος ρυθμός απώλειας 3-7%[fast  bone losers] και πρέπει έγκαιρα να διαγνωστεί και να αντιμετωπιστεί.

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΙΣΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΑ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΤΗΤΑΣ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ  ΜΕ ΟΣΤΕΟΠΕΝΙΑ.

    Σε ένα ποσοστό των γυναικών υπάρχει ταχύτερος ρυθμός απώλειας 3-7%[fast  bone losers] και πρέπει έγκαιρα να διαγνωστεί και να αντιμετωπιστεί.

    *Η Οστεοπόρωση διακρίνεται σε ΠΡΩΤΟΠΑΘΗ οστεοπόρωση όπου ανήκει η Μετεμμηνοπαυσιακή  κι η Γεροντική οστεοπόρωση και σε ΔΕΥΤΕΡΟΠΑΘΗ που προκαλείται από άλλες νόσους πχ Ν.Cushing,ο Σακχαρώδης Διαβήτης, ο Υπερπαραθυρεοειδισμός ,το Πολλαπλό Μυέλωμα, η Δρεπανοκυτταρική αναιμία ,η μακροχρόνια χρήση ΚΟΡΤΙΖΟΝΗΣ ,η παρατεταμένη ακινητοποίηση κλπ.

    ***Υπάρχει και η ΤΟΠΙΚΗ μορφή οστεοπόρωσης όπως μετά από ένα κάταγμα ,η Ιδιοπαθής  παροδική οστεοπόρωση μιας άρθρωσης πχ του ισχίου κλπ.

    Η οστεοπόρωση είναι μια σιωπηλή διαταραχή των οστών ,μια χρόνια πάθηση του μεταβολισμού των οστών που χαρακτηρίζεται από μειωμένη δύναμη  των οστών που προδιαθέτει σε αυξημένο κίνδυνο για κατάγματα. Παρατηρείται σταδιακή μείωση της πυκνότητας των οστών  λόγω διαταραχής στην ισορροπία ανάμεσα στην παραγωγή νέου οστού και στην καταστροφή αυτού .

    Φυσιολογικά η οστική πυκνότητα αυξάνεται προοδευτικά όσο αναπτύσσεται ο σκελετός  και εξακολουθεί να αυξάνεται μέχρι τα 35 έτη ,οπότε φτάνει στο μέγιστο, στην Κορυφαία Οστική Πυκνότητα.

    Η κορυφαία οστική πυκνότητα επηρεάζεται από το φύλο ,τη διατροφή ,τη φυλή ,το κάπνισμα ,την  άσκηση  κλπ.

    Στους άνδρες είναι 20-30% μεγαλύτερη από τις γυναίκες και στην Μαύρη φυλή είναι 10-20% μεγαλύτερη από την Λευκή.

    Μετά τα 35 αρχίζει η μείωση με σταδιακό τρόπο  ,περίπου 0,3-0,5% ανά έτος.

    Αρχικά ο ρυθμός απώλειας είναι  ο ίδιος και στους άνδρες και στις γυναίκες. Όμως στις γυναίκες κατά την εμμηνόπαυση αρχίζει η επιτάχυνση της απώλειας στο 2-3%  ανά έτος  ,λόγω μείωσης των οιστρογόνων. Η φάση αυτή διαρκεί 6-10 χρόνια και επανέρχεται σε βραδύτερο ρυθμό η οστική απώλεια   0,3-0,5%.

    Σε ένα ποσοστό των γυναικών υπάρχει ταχύτερος ρυθμός απώλειας 3-7%[fast  bone losers] και πρέπει έγκαιρα να διαγνωστεί και να αντιμετωπιστεί.

     

    ΚΥΡΙΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ

    1.Ελαττωμένη Κορυφαία Οστική πυκνότητα
    2.Αυξημένος ρυθμός Οστικής Απώλειας

    Όταν η κορυφαία οστική πυκνότητα είναι μεγάλη  ενώ η απώλεια φυσιολογική, δεν προκαλείται οστεοπόρωση.

    Οστεοπόρωση δημιουργείται όταν η οστική μάζα των 35 ετών [η κορυφαία ]είναι χαμηλή ή ο ρυθμός απώλειας είναι μεγάλος ή και τα δύο.

    Έτσι στοχεύουμε σε 2 σημεία κριτικής σημασίας ως προς την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης, στην μεγιστοποίηση της κορυφαίας οστικής πυκνότητας [ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ ΠΡΟΛΗΨΗ] και στην ελαχιστοποίηση της απώλειας [ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΗΣ ΠΡΟΛΗΨΗ]

    ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΕΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ

    1.Εμμηνόπαυση[φυσιολογική ή χειρουργική]

    2.Χρόνια μειωμένη πρόσληψη ασβεστίου ,ανεπαρκής απορρόφηση αυτού από έντερο  και καθήλωση αυτού στα οστά λόγω ανεπάρκειας βιταμίνης D

    3.Περιορισμός σωματική δραστηριότητας λόγω σύγχρονου τρόπου ζωής αλλά και η υπερβολική άσκηση μέσω αμηνόρροιας που αυτή προκαλεί στα νέα κορίτσια πάλι αυξάνει τον κίνδυνο για οστεοπόρωση

    4.Κακή διατροφή με αυξημένη κατανάλωση κρέατος που οδηγεί σε αυξημένη αποβολή ασβεστίου  στα ούρα [Δυτικές χώρες]

    5.Κάπνισμα που οδηγεί σε οστεοπόρωση λόγω πρόωρης εμμηνόπαυσης ,καταστροφής οστεοβλαστών, καταστροφής των οιστρογόνων, αγγειοσύσπασης  σε αυξημένη συχνότητα καταγμάτων σπονδυλικής στήλης.

    6.Οινόπνευμα  που με την άμεση τοξική του δράση στους οστεοβλάστες και στην μείωση της απορρόφησης του ασβεστίου από το έντερο  ,οδηγεί σε οστεοπόρωση[πάνω από 3 ποτά καθημερινά]

    7.Υπερβολική κατανάλωση τσαγιού  και καφέ  ,λόγω αύξησης της αποβολής του ασβεστίου με τα ούρα.

    8.Οικογενειακό ιστορικό [ένας  γονέας  με κάταγμα ισχίου]

    9.Σωματικό βάρος και ύψος  ,ιδιοσυγκρασία του ατόμου. Η οστεοπόρωση είναι συχνότερη σε λεπτές ,μικρόσωμες γυναίκες με ανοιχτόχρωμα επιδερμίδα.

    10.Συνθήκες έλλειψης βαρύτητας –οι αστροναύτες χάνουν 1%  οστό την εβδομάδα!

    11.ΝΟΣΟΙ[ π.χ Ρευματοειδής αρθρίτιδα]

    12.ΦΑΡΜΑΚΑ[π.χ Κορτιζόνη]

    13.Δευτεροπαθής οστεοπόρωση[  ΣΔ τύπου 1 ,osteogenesis imperfecta σε ενήλικες ,Υπερθυρεοειδισμός για μεγάλο διάστημα ,Χρόνια ηπατική νόσος

    Μέχρι τα 60  ,οι μισές γυναίκες λευκής φυλής έχουν οστεοπόρωση ή οστεοπενία, μία στις δύο γυναίκες μετά τα 50 θα παρουσιάσει κάποια στιγμή στη ζωή της κάταγμα οφειλόμενο στην οστεοπόρωση.

    Στις ΗΠΑ ,πάνω από 10 εκατομμύρια γυναικών έχουν οστεοπόρωση και πάνω από 43 εκατομμύρια οστεοπενία. Πάνω από 2 εκατομμύρια κατάγματα  που οφείλονται στην οστεοπόρωση συμβαίνουν στις ΗΠΑ ετησίως ! με κόστος που μέχρι το 2025  υπολογίζεται στα 25 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ δολάρια. Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι το ετήσιο κόστος φροντίδας για τα οστεοπορωτικά κατάγματα υπερβαίνουν το ετήσιο κόστος φροντίδας για τον καρκίνο του μαστού ,το έμφραγμα του μυοκαρδίου ή το Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο σε γυναίκες >55 .

    ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ

    –Διάχυτοι πόνοι ,μικρής ή μέτριας  έντασης στην πλάτη  ή στην οσφύ  ,προκαλώντας ραχιαλγία ή οσφυαλγία  που περνούν χωρίς η γυναίκα να αναζητήσει ιατρική συμβουλή και να τεθεί η διάγνωση .Συμβαίνει συνήθως > 45 ετών.

    -Κάποιες φορές πιο  έντονα επεισόδια πόνου στον θώρακα ,από τους θωρακικούς σπονδύλους [αφορούν σε μικροκατάγματα αυτών] ζωνοειδώς κατά μήκος των πλευρών ,δεν βελτιώνονται με την ανάπαυση και υποχωρούν μετά από 3-4 εβδομάδες. Αν και πάλι δεν τεθεί η διάγνωση και δεν αντιμετωπιστεί ,η οστεοπόρωση προχωρά προκαλώντας περιορισμό της κινητικότητας της ΣΣ.

    -Η  ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΩΝ ΚΑΤΑΓΜΑΤΩΝ  ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΑΔΙΑΓΝΩΣΤΑ  εκτός αν ψάξει κάποιος ειδικά γι’ αυτά κάποιος με απεικονιστικές τεχνικές.

    -Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΥΨΟΥΣ ΣΧΕΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΚΑΤΑΓΜΑΤΑ ΣΠΟΝΔΥΛΩΝ  [ αν η απώλεια ύψους >4 εκ ,αν θεραπεία με κορτιζόνη> 3 μήνες έστω κι η οστική πυκνότητα δεν υποδηλώνει οστεοπόρωση πρέπει να ελέγχεται η ΣΣ για κατάγματα σπονδύλων]

    -Αρκετά συχνά σε μεγαλύτερης ηλικίας άτομα προκαλείται Κύφωση  της ΣΣ. Σε άλλα άτομα προκαλείται μείωση του ύψους έως και > 10 εκ ! λόγω συμπιεστικών καταγμάτων των σπονδύλων

    -Αν η κύφωση είναι πολύ μεγάλη μπορεί να επηρεαστεί το έντερο και να προκληθεί ειλεός

    -Εκτός από τα κατάγματα στους σπονδύλους  παρατηρούνται και κατάγματα στα Ισχία –στον αυχένα του μηριαίου ,διατροχαντήρια κατάγματα ,κατάγματα κερκίδας ή βραχιονίου.

    Η ΧΑΜΗΛΗ ΟΣΤΙΚΗ ΠΥΚΝΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΣΥΣΧΕΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΙΝ ! ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΑΤΑΓΜΑΤΩΝ.

    Το κάταγμα είναι το μοναδικό πιο σημαντικό κλινικό σύμπτωμα της Μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης .

    Τα οστεοπορωτικά  κατάγματα συνήθως προκαλούνται από μικρής έντασης κακώσεις ,όπως η πτώση από το ύψος του ατόμου–εκτός από τα σπονδυλικά κατάγματα που μπορούν να παρουσιαστούν σε καθημερινές δραστηριότητες ,χωρίς πτώση ή κάκωση.

    Τα   κατάγματα  που σχετίζονται με την οστεοπόρωση συχνά οδηγούν σε πόνο,αναπηρία ,παραμόρφωση και τελικά μείωση του προσδόκιμου της ζωής όπως και επιδείνωση της ποιότητας αυτής .

    Τα κατάγματα των ισχίων είναι η πιο σημαντική επίπτωση της οστεοπόρωσης.

    Οι γυναίκες με κατάγματα στα ισχία  έχουν  αυξημένη θνησιμότητα  μέχρι και 20 % κατά τη διάρκεια των 2 πρώτων ετών.

    Περισσότερες από τις μισές ! γυναίκες μετά από κατάγματα ισχίων ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΕΣ να επιστρέψουν σε ανεξάρτητο τρόπο ζωής .

    Αρκετές μπορεί να χρειαστούν  για μεγάλο διάστημα νοσηλευτική φροντίδα.

                           ——————————————————-

    ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΟΣΤΙΚΗΣ ΠΥΚΝΟΤΗΤΑΣ  ΒΜD

    *OΛΕΣ > 65 ΕΤΗ

    *ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΕΤΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΙΚΕΣ ΜΕ     :   -ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΩΡΙΣ ΜΕΓΑΛΟ ΤΡΑΥΜΑ
                                                                                                                                             -ΜΕ ΟΣΤΕΟΠΕΝΙΑ ΔΙΑΓΝΩΣΜΕΝΗ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΑ
                                                                                                                                             -ΜΕ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΛΗΨΗ ΚΟΡΤΙΖΟΝΗΣ

                                                                                        
    *ΜΕΤΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΙΑΚΕΣ   Ή    ΠΡΟΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΙΑΚΕΣ

    ΜΕ  ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ  εφόσον επιθυμούν φάρμακα [π.χ χαμηλό σωματικό βάρος   –ΔΜΣ < 20-,μακροχρόνια λήψη κορτιζόνης,οικογενειακό ιστορικό κατάγματος,,πρόωρη εμμηνόπαυση < 40 έτη,επί του παρόντος καπνίστρια ,μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ]

    *Δευτεροπαθή οστεοπόρωση

                                                   —————————————-

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

    Η διάγνωση γίνεται μόνο με την μέθοδο Διπλής φωτονιακής απορρόφησης — DEXA.

    TO AΣΒΕΣΤΙΟ ΟΡΟΥ  ΑΙΜΑΤΟΣ  ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ  ΤΗΝ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΔΕΙΚΤΗ

    Όμως το παρακολουθούμε σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία ώστε να αποφευχθεί η Υπερασβεστιαιμία.

    -ΓΕΝΙΚΗ ΑΙΜΑΤΟΣ,ΑΣΒΕΣΤΙΟ ,ΦΩΣΦΟΡΟΣ,ΟΛΙΚΑ ΛΕΥΚΩΜΑΤΑ ,ΑΛΒΟΥΜΙΝΗ,ΤΡΑΝΑΣΑΜΙΝΑΣΕΣ,ΚΡΕΑΤΙΝΙΝΗ,ΗΛΕΚΤΡΟΛΥΤΕΣ

    -24 ΩΡΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΟΥΡΩΝ ΓΙΑ ΑΣΒΕΣΤΙΟ,ΝΑΤΡΙΟ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΣΗ   ΚΡΕΑΤΙΝΙΝΗΣ [ώστε να αναγνωριστεί η δυσαπορρόφηση ασβεστίου ή  η υπερασβεστιουρία]

    *** η ΣΥΛΛΟΓΗ ΟΥΡΩΝ 24ΩΡΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΗΣ ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ D ,META ΑΠΟ ΛΗΨΗ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ ΣΕ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ 1000-1200mg /ημέρα  για τουλάχιστον 2 εβδομάδες

    -25-ΟΗ-D

    -ΠΑΡΑΘΟΡΜΟΝΗ ορού [για πρωτοπαθή ή δευτεροπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό]

    -TSH

    -ΗΛΕΚΤΡΟΦΟΡΗΣΗ ΛΕΥΚΩΜΑΤΩΝ ΟΡΟΥ και ελεύθερες αλυσσίδες Κ,Λ για πιθανό Πολλαπλό    Μυέλωμα

    -Ελεύθερη Κορτιζόλη ούρων ή άλλες εξετάσεις για Πιθανή Υπερπλασία επινεφριδίων

    -Ιστικά αντισώματα Τρανσγλουταμινάσης για υπόνοια Κοιλιοκάκης

    -Τρυπτάση ορού, Μεθυλιστιδίνη Ούρων [για μαστοκύττωση]

    -ΒΙΟΨΙΑ μυελού οστών για νόσους μυελού οστών

    -Λήψη βιοψίας οστού από λαγόνια  ακρολοφία  σε ασθενείς με πιθανή νεφρική  ή οστική νόσο σε ασθενείς  σε υπόνοια οστεομαλακίας ή μαστοκύτωσης όταν έχει συμβεί κάταγμα χωρίς άσκηση μεγάλης βίας και φυσιολογική οστική πυκνότητα

    -ΓΕΝΕΤΙΚΟΣ έλεγχος σε σπάνιες περιπτώσεις με ασυνήθη χαρακτηριστικά συμβατά με σπάνια μεταβολικά νοσήματα οστών.

    – ΟΤΑΝ ΔΙΑΓΝΩΣΤΕΙ Η ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΕΟΥΣΑ ΕΚΤΙΜΗΣΗ;

    -Πρέπει να αναζητηθούν αίτια δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης και να γίνει εκτίμηση τυχόν Σπονδυλικών καταγμάτων.

    Πρέπει να εκτιμηθεί αν θα χρησιμοποιηθούν δείκτες  εργαστηριακοί στην αρχική προσέγγιση αλλά και στη μετέπειτα παρακολούθηση.

    Σημειώνεται ότι τα αυξημένα επίπεδα  δείχνουν πιο ταχείς ρυθμούς απώλειας οστού και υψηλότερο κίνδυνο καταγμάτων.

    ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΑ ΚΑΙ ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ;

    Πως μπορούν να αποφευχθούν η απώλεια οστού;

    Πως μπορούν να αποφευχθούν τα κατάγματα;

    Πρέπει να υπάρξουν αρκετές τροποποιήσεις στον τρόπο ζωής σε ΟΛΟΥΣ, όχι μόνο στα άτομα με οστεοπενία  ή οστεοπόρωση. Τροποποιήσεις που στόχο έχουν την βελτίωση της μυοσκελετικής ακεραιότητας και της ισορροπίας, την διατήρηση της δύναμης των οστών και την αποτροπή μελλοντικών καταγμάτων.

    –Επαρκής πρόσληψη ασβεστίου και βιταμίνης D ,συμμετοχή σε όλη τη διάρκεια της ζωής σε δραστηριότητες με άρση βαρών ,ασκλησεις με αντιστάσεις  και ασκήσεις βελτίωσης της ισορροπίας ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι πτώσεις .

    -Αποφυγή καπνίσματος

    -Αποφυγή υπερβολικής χρήσης Αλκοόλ

    -Ιδανικός σχηματισμός του σκελετού  και Μεγιστοποίηση  της Κορυφαίας οστικής μάζας στην ωριμότητα

    -Αποφυγή πτώσεων και καταγμάτων

    Η βιταμίνη D παίζει σημαντικό ρόλο στην απορρόφηση του ασβεστίου και στην υγεία του οστού και μπορεί να είναι σημαντική στην απόδοση των μυών ,την ισορροπία και τον κίνδυνο πτώσης.
    Η ΙΔΑΝΙΚΗ ΤΙΜΗ ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ D ΑΥΞΑΝΕΙ ΤΗΝ ΟΣΤΙΚΗ ΠΥΚΝΟΤΗΤΑ ,ΑΠΟΤΡΕΠΕΙ ΚΑΤΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΔΙΦΩΣΦΩΝΙΚΑ.

    ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 1.000 IU ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ  D ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΣΕ ΑΤΟΜΑ > 50 ΕΤΩΝ

    Το επίπεδο της βιταμίνης D μετράται από την μέτρηση στον ορό της 25 ΟΗ –D.

    Το ιδανικό επίπεδο θεωρείται ότι είναι >30 ng/ml
    Άτομα με βιταμίνη D [25OH D ]         20-29 ng/ml   Ή  < 20 ng/ml

    Μπορούν να αντιμετωπιστούν με 5.000 μονάδες D2 ή  D3  καθημερινά για 8-12 εβδομάδες Ή 50.000 μονάδες D2  ή D3 μία φορά την εβδομάδα

    Ώστε να επιτευχθεί επίπεδο 25 ΟΗ D >30 ng/ml

    Aπό αυτό το σημείο και μετά διατηρείται με λήψη 1.000 μονάδων βιταμίνης D3 Έως ΚΑΙ 2.000 Μονάδες ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ !

    Λόγω των λίγων τροφών [π.χ  Φρέσκος σολωμός] που περιέχουν ικανή ποσότητα βιταμίνης D, προτείνεται η χρήση συμπληρωμάτων βιταμίνης D.

    ΑΣΒΕΣΤΙΟ

    Η ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ ΓΙΑ ΕΝΗΛΙΚΕΣ > 50 ΕΤΩΝ –εάν η διαιτητική πρόσληψη δεν είναι αρκετή –ΕΙΝΑΙ  1200mg /ΗΜΕΡΑ.

    Οι ασθενείς με νεφρολιθίαση πρέπει να εκτιμώνται ως προς την αιτιολογία σχηματισμού λίθων ή την ασβεστιουρία ΠΡΙΝ τη χορήγηση συμπληρωμάτων ασβεστίου.

    Η ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΠΕΡΝΑ  ΤΑ 1500mg/HMEΡΑ.

    Η ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΙΜΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΑ.

    Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΛΗΨΗΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΠΙΒΛΑΒΗΣ.

    Η μέση ημερήσια δόση που λαμβάνουν οι Αμερικανοί είναι περίπου η ΜΙΣΗ από αυτή που απαιτείται  την ημέρα .Οι ασθενείς με χαμηλή ημερήσια πρόσληψη μπορούν να αυξήσουν την κατανάλωση τροφών πλούσιων σε ασβέστιο, ενώ για εκείνα τα άτομα που δεν μπορούν να καταναλώσουν τέτοιες τροφές ,τα συμπληρώματα ασβεστίου είναι η λύση.

    ΕΤΣΙ ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ Η ΛΗΨΗ 1200mg ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΣΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ > 50 ΕΤΩΝ

    ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ

    ΗΛΙΚΙΑ          ΦΥΛΟ                 ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΟΣΗ

    0-6 μηνών    αγόρι                 200 mg/ημέρα

                         Κορίτσι

    1-3 ετών     //                          700
    4-8 ετών      //                         1000mg/ημέρα
    9-18 ετών     //                         1.300
    19-50 ετών     //                       1.000
    51 -70 ετών       

    ΑΝΔΡΕΣ          1.000

    ΓΥΝΑΙΚΕΣ         1200

    71+                                                 1.200 mg/ημέρα

    ΜΑΓΝΗΣΙΟ

    Αν και το μαγνήσιο απαιτείται για την επαρκή  πρόσληψη ασβεστίου, εάν οι αποθήκες του σώματος είναι επαρκείς,  το συμπλήρωμα του μαγνησίου ΔΕΝ αυξάνει την οστική πυκνότητα.

            ——————————————————————————

    ΒΙΤΑΜΙΝΗ Α

    Η υπερβολική και χρόνια πρόσληψη βιταμίνης Α [> 10.000 μονάδες ημερησίως ]

    ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΣΤΑ ΟΣΤΑ.

       ————————————————————————————

    ΚΑΦΕΙΝΗ

    ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ Ο ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ Λόγω συσχέτισης  με τα κατάγματα. Προκαλείται μικρή μείωση της απορρόφησης του ασβεστίου αλλά κυρίως αύξηση της απώλειας του ασβεστίου στα ούρα παράλληλα  με αντικατάσταση των γαλακτοκομικών στη δίαιτα.

     

    ΑΛΚΟΟΛ

    Οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες  σε κίνδυνο για οστεοπόρωση ΔΕΝ πρέπει να καταναλώνουν  υπερβολικό αλκοόλ λόγω πολυπαραγοντικού μηχανισμού με αρνητική επίδραση στον σχηματισμό οστού, προδιάθεση για πτώσεις ,ανεπάρκεια ασβεστίου και χρόνια ηπατική νόσο. Επίσης η ηπατική νόσος προδιαθέτει σδ ανεπάρκεια βιταμίνης D.

    ΚΑΠΝΙΣΜΑ

    ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΠΝΙΣΤΡΙΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΚΟΠΤΟΥΝ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ, Η ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΣΤΟΝ ΣΚΕΛΕΤΟ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΩΜΑ.


    ΑΣΚΗΣΗ

    Η τακτική άσκηση πχ η βάδιση 30-40 λεπτά κάθε φορά μαζί με ασκήσεις για την πλάτη και την ισορροπία για λίγα λεπτά ,3-4 ημέρες την εβδομάδα πρέπει να γίνεται ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.
    Η άρση βαρών και οι ασκήσεις με αντιστάσεις  μπορούν να βελτιώσουν τη δύναμη, τη στάση και την ισορροπία που μειώνουν τον κίνδυνο πτώσεων.

    Τα άτομα με σοβαρή οστεοπόρωση πρέπει να ασκούνται με προσοχή όταν εκτελούν ασκήσεις με προωθητική κίνηση κάμψης –στροφής της ΣΣ, άρσης  μεγάλων βαρών ή ακόμα και πλάγια κάμψη του κορμού αφού ασκούνται μεγάλες δυνάμεις στη ΣΣ και μπορεί να  προκληθεί κάταγμα.

    Προτείνεται με ιδιαίτερη έμφαση η φυσική δραστηριότητα ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΖΩΗ για την πρόληψη της οστεοπόρωσης ,το καρδιαγγειακό και την διατήρηση της συνολικής υγείας.

    ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΤΩΣΕΩΝ

    Οι πτώσεις είναι η άμεση αιτία των καταγμάτων και ένα αποτελεσματικό πρόγραμμα κατά της οστεοπόρωσης οπωσδήποτε περιλαμβάνει πρόγραμμα για την πρόληψη των πτώσεων. Ιδιαίτερη προδιάθεση έχουν τα άτομα που είναι μεγάλης ηλικίας,πολύ ασθενικά ,έχουν πάθει εγκεφαλικό επεισόδιο ή λαμβάνουν φάρμακα που μειώνουν τη νοητική εγρήγορση.

    Περίπου το 1/3 ! των ατόμων άνω των 65 ετών πέφτουν κάθε χρόνο.

    Περίπου οι μισοί άνω των 80 ετών πέφτουν κάθε χρόνο.

    Το 20-30%  των ατόμων που πέφτουν υπόκεινται σε μέτριες έως σοβαρές κακώσεις .

    Πρέπει οπωσδήποτε να λαμβάνοντα μέτρα  για να αποφεύγονται οι πτώσεις στο σπίτι πχ. Μείωση φαρμάκων που επηρεάζουν την νοητική λειτουργία ,βελτίωση όρασης, απόσυρση καλωδίων,κατάλληλος φωτισμός, σωστά υποδήματα κλπ.

    ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

    Η Οστεοπόρωση απλώς αντιμετωπίζεται .

    Δεν θεραπεύεται εντελώς.

    Βασίζεται στις συστάσεις ΦΑΡΜΑΚΑ +ΜΥΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ+ ΚΑΝΟΝΕΣ ΖΩΗΣ [πχ. αποφυγή κρεάτων πολλών,καφέ,καπνίσματος,αλκοόλ]

    Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΕΝΑ ΒΑΣΙΚΟ ΦΑΡΜΑΚΟ+ ΒΙΑΤΑΜΙΝΗ D3 + ΑΣΒΕΣΤΙΟ εάν δεν είναι επαρκής η διαιτητική πρόσληψη.

    ΦΑΡΜΑΚΑ
    1.ΟΡΜΟΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ [SERM]

                                     –Tibolone [LIVIAL]

                                      –Raloxifene [EVISTA]

                                       —Bazedoxifene [CONBRIZA]

    2.AΣΒΕΣΤΙΟ [Ανώτερη η διαιτητική πρόσληψη,συμπλήρωμα μόνο όταν δεν είναι επαρκής]
    Προσοχή στο επιπλέον ασβέστιο ,εναποτίθεται όπου υπάρχει φλεγμονή και προκαλεί προβλήματα πχ καρδιολογικά –στένωση αρτηριών ,περικαρδίτιδα

    3.ΚΑΛΣΙΤΟΝΙΝΗ ΣΟΛΩΜΟΥ
    Σε ρινικό spray    [ΜΙACALCIC,CALSYNAR]ή σε ενέσιμη μορφή
     

    4.ΔΙΦΩΣΦΩΝΙΚΑ ΑΛΑΤΑ

                              -Aledronate[FOSAMAX]

                              -Residronate [ACTONEL]

                             -Ibandronate [BONVIVA]

    Tα από του στόματος χορηγούμενα διφωσφωνικά που χρησιμοποιούνται περισσότερο είναι η Αλενδρονάτη -70 mg/εβδομάδα Και η Ρισενδρονάτη 35 mg /εβδομάδα ή 150 mg/μήνα

    ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΗ ΝΗΣΤΕΙΑ –συνήθως μετά τον νυχτερινό ύπνο,νωρίς το πρωί,αμέσως μετά το ξύπνημα ,ΝΑ ΚΑΤΑΠΙΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΕΝΑ ΓΕΜΑΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΣΟΛΑΒΕΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΠΡΙΝ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΛΛΑ ΦΑΡΜΑΚΑ’Η ΦΑΓΗΤΟ Ή ΑΛΛΑ ΡΟΦΗΜΑΤΑ ΕΚΤΟΣ ΝΕΡΟΥ.

    **ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΟΡΗΓΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΕΝΕΡΓΟ ΝΟΣΟ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    **Άλλες αντενδείξεις για από του στόματος διφωσφωνικά είναι η δυσαπορρόφηση,η αδυναμία παραμονής σε όρθια στάση για 30 λεπτά, άλλες λειτουργικές ανωμαλίες  στον οισοφάγο κλπ

    ** Πρέπει να χορηγούνται με προσοχή σε ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία

    ** σπάνιες επιπλοκές αυτών η ΟΣΤΕΟΝΈΚΡΩΣΗ ΓΝΑΘΩΝ ,η οποία είναι αρχικά ασυμπτωματική μιμούμενη τερηδόνα και περιοδοντική νόσο

    5.ΡΑΝΕΛΑΝΙΚΟ ΣΤΡΟΝΤΙΟ

                                   –Strontium Ranelate [PROTELOS]

                                     Σε σκόνη ,2 gr ημερησίως  με άδειο στομάχι

    6.ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΠΑΡΑΘΟΡΜΟΝΗΣ

                                 –T  eriparatide[ FORSTEO]

                              Έχει λάβει έγκριση από τον FDA για περιπτώσεις υψηλού κινδύνου κατάγματος.

    7.BITAMINH D3

                                –cholicalciferol

                                –Alphacalcidol [ONE ALPHA]

    8.DENOSUMAB [PROLIA]

    Nέο φάρμακο,μονοκλωνικό αντίσωμα ,αδρανοποιεί τους οστεοκλάστες.
    Μία ένεση υποδόρια κάθε 6 μήνες
    Πρέπει πριν από τη θεραπεία με PROLIA ,να διορθώνονται η όποια ανεπάρκεια βιταμίνης D ή ασβεστίου ,για να αποφευχθεί η υπασβαστιαιμία.  

  • ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ

    ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ


    Η εμμηνόπαυση είναι το διάστημα που η γυναίκα σταματά να έχει περιόδους καθώς φτάνει στο τέλος της φυσιολογικής αναπαραγωγικής της ζωής .
    Αυτό συνήθως δεν συμβαίνει αιφνίδια αλλά πρόκειται για μια προοδευτική διαδικασία όπου η γυναίκα βρίσκεται στην Περι-εμμηνόπαυση πριν φτάσει στην Εμμηνόπαυση.

    Η μέση ηλικία εμμηνόπαυσης είναι τα 51 έτη .

    Η έλλειψη οιστρογόνων που οφείλεται στην εμμηνόπαυση προκαλεί Ακανόνιστες περιόδους και έχει πολλές άλλες επιδράσεις στον οργανισμό.

    Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι οι Εξάψεις και οι Νυχτερινές Εφιδρώσεις.

    Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν Μεταβολές στη διάθεση ,Δυσθυμία,Κατάθλιψη,Άγχος, Απώλεια συγκέντρωσης και μνήμης, Κολπική ξηρότητα  ,Μεταβολές στα κύτταρα του ουρογεννητικού συστήματος έτσι ώστε αλλάξει το pH του κόλπου σε όξινο με επακόλουθη αλλαγή στη χλωρίδα του κόλπου και της ουροδόχου ,επιτρέποντας τον αποικισμό με Gram αρνητικά βακτήρια και Μύκητες προκαλώντας δηλαδή υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις

    Έλλειψη διάθεσης για σεξ, Πονοκεφάλους και πόνους στις αρθρώσεις και τους Μυς.

    Η Ποιότητα της ζωής μπορεί να επηρεαστεί σημαντικά.

    Οι περισσότερες γυναίκες [8 στις 10] βιώνουν κάποια συμπτώματα ,τυπικά αυτά διαρκούν 4 έτη μετά την τελευταία τους περίοδο ,αλλά συνεχίζουν μέχρι και 12 έτη μετά απ’αυτήν  σε περίπου 10% των γυναικών.

    Η παρατεταμένη έλλειψη οιστρογόνων επηρεάζει τα Οστά και το Καρδιαγγειακό σύστημα και οι Μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες έχουν αυξημένο κίνδυνο για μια σειρά από καταστάσεις μακροπρόθεσμα όπως η Οστεοπόρωση και η Στεφανιαία νόσος.

    Η Οστική μάζα σταθερά αυξάνεται στην παιδική ηλικία και στην εφηβεία και φτάνει σε πλατώ στην 3η δεκαετία της ζωής .

    Η απώλεια οστικής μάζας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως η ηλικία ,το φύλο, το οικογενειακό ιστορικό, τη δίαιτα και την άσκηση.

    Οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς από τους άνδρες και τα χαμηλά οιστρογόνα της εμμηνόπαυσης μπορούν να επιταχύνουν  την προοδευτική απώλεια της οστικής μάζας ,ιδίως στα 5 πρώτα χρόνια μετά την εμμηνόπαυση.

    Έτσι οι γυναίκες στην εμμηνόπαυση έχουν κίνδυνο για οστεοπορωτικά κατάγματα.

    Μια γυναίκα 50 ετών έχει  κίνδυνο 40 % σε όλη της τη ζωή να υποστεί κάταγμα ευθραυστότητας  ,που τυπικά εμφανίζεται  στον αυχένα του Μηριαίου ,τους Σπονδύλους ή στον Πήχη του χεριού.

    Τα παραπάνω αποκτούν ιδιαίτερη διάσταση στις γυναίκες που βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο για οστεοπόρωση όπως οι πολύ αδύνατες ,οι καπνίστριες ,όσες είχαν γονέα με κάταγμα ισχίου ,όσες έκαναν χρήση κορτικοστεροειδών, όσες πάσχουν από φλεγμονώδη νόσο εμτέρου ή ρευματοειδή αρθρίτιδα .

    Στις γυναίκες που έχουν ξεπεράσει τα έντονα αγγειοκινητικά συμπτώματα  ,πολύ μικρές δόσεις οιστρογόνων αποτρέπουν την απώλεια οστού ,όπως η πολύ χαμηλή δόση σε αυτοκόλλητο -patch-δέρματος με 0,14 mg οιστραδιόλης.

    Η άσκηση παίζει σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης μέσω της βελτίωσης του σωματικού βάρους ,της καρδιαγγειακής κατάστασης και της ισορροπίας του σώματος ώστε να μειώνεται ο κίνδυνος πτώσης και καταγμάτων αλλά με προσοχή πάντα στις ασκήσεις άρσης βάρους  που δεν αποτρέπουν τα κατάγματα.

    Φαρμακευτική αντιμετώπιση  π.χ με από του στόματος σκευάσματα όπως τα Διφωσφωνικά ,συστήνεται όταν   υπάρχει ιστορικό κατάγματος ευθραυστότητας στο αναμνηστικό της γυναίκας, όταν η μέτρηση οστικής πυκνότητας με διπλή φωτονιακή δέσμη  αποκαλύπτει T-score < -2,5 ή όταν ο δείκτης 10ετούς κινδύνου για κάταγμα [FRAX]  είναι αυξημένος

    Χρειάζεται προσοχή στη χρήση και αυτών των σκευασμάτων όπως και προσεκτική επιλογή των υποψηφίων για λήψη αυτών [χωρίς σημαντική οισοφαγική νόσο, κάθαρση κρεατινίνης  < 35 ή χαμηλά επίπεδα 25-ΟΗ Βιταμίνης D–αντενδείκνυνται  σε Σοβαρή Νεφρική Ανεπάρκεια ή σε υποβιταμίνωση  D] και διακοπή χρήσης  τους  μετά 5 έτη λήψης με τη σύμφωνη γνώμη του ορθοπεδικού που θα έχει εκτιμήσει τον  κίνδυνο καταγμάτων τους.

    Στην εμμηνόπαυση οι γυναίκες χάνουν την φυσιολογική τους αντίσταση  και προστασία απέναντι στην καρδιακή νόσο.

    Στην ηλικία των 65 ετών έχουν τον ΙΔΙΟ κίνδυνο για έμφραγμα με αυτό των ανδρών.

    Αυτή η  αύξηση του κινδύνου για καρδιακή νόσο  αποδίδεται στην μείωση των οιστρογόνων και των ωφελειών αυτών στα λιπίδια  ,την ευαισθησία στην ινσουλίνη, την κατανομή του λίπους στο σώμα και τη λειτουργία του ενδοθηλίου των αγγείων.

    Ο χειρισμός των πολλών και διαφορετικών παραμέτρων της φάσης αυτής στη ζωή της γυναίκας απαιτεί γνώση, ορθολογική χρήση των φαρμακευτικών σκευασμάτων και κυρίως επιμονή στη ψυχολογική στήριξη της γυναίκας σε συνδυασμό με υιοθέτηση υγιών συνηθειών σε ένα νέο μοντέλο ζωής .

    ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

    Οι εξετάσεις που γίνονται όταν ξεκινά η εμμηνόπαυση  είναι οι εξής:

    -Μέτρηση Οστικής πυκνότητας
    -Αιματολογικές εξετάσεις [Σάκχαρο αίματος,Λιπίδια,έλεγχο νεφρικής λειτουργίας και ηπατικής λειτουργίας,όπως και έλεγχος Θυρεοειδούς]
    -Μαστογραφία [από τα 40 έτη κάθε χρόνο]
    -Τεστ Παπανικολάου
    -Διακολπικό υπερηχογράφημα

    *****
    Οπωδήποτε ΑΣΒΕΣΤΙΟ μιάς και είναι δύσκολη η κάλυψη των ημερήσιων αναγκών που χονδρικά είναι 3 μερίδες γαλακτομικών την ημέρα πχ 3 ποτήρια γάλα ή 3 γιαούρτια ή 100 γρ κίτρινο τυρί ή 1 ποτήρι γάλα+1 γιαούρτι +1 μικρό κομμάτι κίτρινο τυρί

    Η ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ ΕΙΝΑΙ 1.200-1.500 mg καΙ 400-800 ΙU ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ D [κάτω των 50 ετών] και 1000 IU βιταμίνης D [άνω των 50 ετών]

    Άλλες τροφές πλούσιες σε ασβέστιο είναι τα λιπαρά ψάρια όπως ο σολωμός και οι σαρδέλες αλλά και τα μικρότερα ψάρια όπως οι μαρίδες και η αθερίνα που τρώγονται ολόκληρα ,αλλά και οι ξηροί καρποί.

    ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΑΙ Η ΚΑΦΕΙΝΗ ,ΤΟ ΑΛΚΟΟΛ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ γιατί επιτείνονται οι εξάψεις και προκαλείται οστεόπορωση.
     

    Μεταβολή στην Διατροφή

    —Προτιμείστε ψάρι–2 φορές /εβδομάδα- και 1 φορά λευκό κρέας
    —Καθημερινά να καταναλώνετε γαλακτοκομικά ,σαλάτες και φρούτα
    —Σε εβδομαδιαία βάση να τρώτε όσπρια και λαδερά
    —Να τρώτε σε μικρότερες ποσότητες μακαρόνια,ψωμί,πατάτες,ρύζι
    —Να αποφεύγετε τροφές  με πολλές θερμίδες όπως  τηγανητά ,γλυκά ,παγωτά ,χυμούς εμπορίου κλπ.
    —Να πίνετε άφθονο νερό  και γιατί σας δημιουργεί αίσθημα κορεσμού και δεν τρώτε πολύ και γαιτί βοηθά και εξασφαλ΄λιζει την καλή λετουργία των νεφρών.

    Επίσης να τρώτε μικρά και συχνά γεύματα που βελτιώνουν τον μεταβολισμό.

    Να θυμάστε ότι ο μεταβολισμός στην εμμηνόπαυση επιβραδύνεται και οι περισσότερες γυναίκες παίρνουν κιλά.

    Μεταβολή στην άσκηση

    —Αν δεν γυμναζόσασταν, ξεκινήστε!
    Αρχικά με απλό περπάτημα κάθε μέρα 30 λεπτά το πρωί και 30 το απόγευμα  και αργότερα πιο εντατικά .

    Ιδανικά 120 – 150 λεπτά /εβδομάδα μέτριας άσκησης.

    —Ασκηθείτε σηκώνοντας βάρη ή χρησιμοποιώντας αντίσταση από διάφορα όργανα γυμναστικής για γερά οστά.

    ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΣΤΙΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ

    ΚΟΙΜΗΘΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ!

  • ΕΡΥΘΡΑ

    ΕΡΥΘΡΑ

    ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΡΥΘΡΑ;
    Η Ερυθρά είναι μια ήπια νόσος που προκαλείται από έναν ιό.
    Πριν το τριπλό εμβόλιο [MMR  ,για ιλαρά –ερυθρά –παρωτίτιδα] ,η ερυθρά ήταν συχνή νόσος στα παιδιά.
    Εάν κολλήσεις ,μπορεί να εμφανιστεί ένα εξάνθημα και να υπάρχει μια ήπια αδιαθεσία ή μπορεί να μην το προσέξεις καν.
    Εάν κολλήσεις ερυθρά στα πρώιμα στάδια της εγκυμοσύνης, είναι πιθανή η μετάδοσή της στο αγέννητο μωρό και μπορεί να του προκαλέσει σοβαρές  βλάβες.


    ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ Η ΕΡΥΘΡΑ ΣΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ;
    Η Ερυθρά μπορεί να επηρεάσει σοβαρά την όραση του μωρού ,τον εγκέφαλο, την ακοή και την καρδιά.

    Εάν κολλήσει κάποια έγκυος ερυθρά τους πρώτους 3 μήνες της εγκυμοσύνης ,είναι πιο πιθανό να προκληθεί σοβαρή βλάβη  στο μωρό απ’ ότι αν κολλήσει αργότερα.

    Μετά την πάροδο 4 μηνών εγκυμοσύνης, είναι δεν είναι τόσο σύνηθες να προκαλέσει  βλάβη στο μωρό.

    • Ερυθρά στις 12 πρώτες Εβδομάδες κύησης, οι πιθανότητες είναι 8 με 9 στις 10! – 85% !—να προσβληθεί το μωρό
    • Ερυθρά 13 -16 εβδομάδες, πιθανότητες  50%.
    • Ερυθρά στο τέλος του 2ου τριμήνου ή αργότερα, πιθανότητες 25% να προσβληθεί το μωρό


    Εάν κολλήσει μια έγκυος ερυθρά ή εμφανίσει εξάνθημα στους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης, πρέπει να συμβουλευτεί γιατρό και να γίνει τεστ αίματος όπου θα διαπιστωθεί εάν υπάρχει νόσος ή όχι.
    Είναι επιτακτική ανάγκη να είναι ήδη γνωστή η κατάσταση ανοσίας της γυναίκας, ΠΡΙΝ μείνει έγκυος με εξέταση αίματος .


    ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΥΘΡΑ;
    Με εμβολιασμό πριν μείνω έγκυος.

    Πρώτα θα γίνει μια εξέταση ώστε να ελεγχθεί με αντικειμενικό τρόπο εάν υπάρχει άμυνα και αν δεν υπάρχει πρέπει να εμβολιαστεί με το τριπλό εμβόλιο [MMR].


    ΕΙΧΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΕΡΥΘΡΑ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙ.
    ΕΧΩ ΑΜΥΝΑ;

    ΕΧΕΙΣ ΑΜΥΝΑ, ΜΟΝΟ ΑΝ ΜΙΑ ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΜΑΤΟΣ  ΤΟ ΔΙΑΓΝΩΣΕΙ.

    Η ερυθρά είναι δύσκολη στη διάγνωση και πολύ εύκολα κάποιο εξάνθημα που κάποτε κάποιος είχε πει ότι ήταν ερυθρά, δεν ήταν.

    Ο ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΥΘΡΑ.


    ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΩ ΤΟ ΤΡΙΠΛΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΑΠΛΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΥΘΡΑΣ;

    Το μονό εμβόλιο κατά της ερυθράς δεν είναι διαθέσιμο πλέον γιατί οι εταιρείες στοχεύουν στην παραγωγή του τριπλού αφού παγκοσμίως αναγνωρίζεται σαν το εμβόλιο εκλογής απέναντι στην Ιλαρά, Ερυθρά και Παρωτίτιδα “μαγουλάδες”.


    ΔΕΝ ΠΡΟΚΑΛΕΙ Ο ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕ ΤΟ ΤΡΙΠΛΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΑΥΤΙΣΜΟ;

    Δεν υπάρχει επιστημονική τεκμηρίωση συσχέτισης μεταξύ του τριπλού εμβολίου και του αυτισμού και αντιθέτως υπάρχει ολοένα και αυξανόμενος όγκος πληροφοριών και έρευνας που δεν δείχνουν καμία συσχέτιση.


    ΕΙΧΑ ΕΜΒΟΛΙΑΣΤΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ.
    ΠΩΣ ΞΕΡΩ ΑΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ;

    Η προστασία μέσω εμβολιασμού φαίνεται να είναι μακροχρόνια.

    Το εμβόλιο κατά της ερυθράς έχει χρησιμοποιηθεί πάνω από 30 χρόνια και οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που εμβολιάστηκαν τότε, είναι ακόμα άνοσοι.

    Αλλά κανένας εμβολιασμός δεν προστατεύει τους πάντες.
    Σε ένα περίπου 2% ,αποτυγχάνει. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι το σώμα δεν παρήγαγε αρκετά αντισώματα ή δεν φυλάχθηκε σωστά το εμβόλιο ή δεν χορηγήθηκε σωστά.

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, ένας επιπλέον εμβολιασμός, θα είναι αποτελεσματικός.


    ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ ΕΙΧΑ ΑΝΟΣΙΑ, ΑΛΛΑ Η ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΜΑΤΟΣ ΕΔΕΙΞΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ.
    ΓΙΑΤΙ;

    Ο λόγος  για να γίνει εξέταση ελέγχου  αντισωμάτων έναντι της ερυθράς  είναι να ανιχνευθούν οι γυναίκες που βρίσκονται σε κίνδυνο να κολλήσουν ερυθρά.

    Η εξέταση μετρά τον αριθμό των αντισωμάτων στο αίμα .

    Στις περισσότερες περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι ξεκάθαρο αλλά κάποιες γυναίκες έχουν χαμηλό αριθμό αντισωμάτων που παρέχουν κάποιο βαθμό προστασίας ,αλλά είναι καλό να επαναληφθεί το εμβόλιο.

    Άλλες πιθανές αιτίες είναι :

    • λάθος αποτέλεσμα στην 1η ή στη 2η μέτρηση
    • αυθαίρετη εντύπωση ότι είχε νοσήσει κάποιος από ερυθρά ενώ δεν είχε συμβεί.
    • κάποιος πίστευε ότι είχε γίνει το εμβόλιο έναντι της ερυθράς ενώ επρόκειτο για άλλο εμβόλιο
    • όντως έγινε το εμβόλιο κατά της ερυθράς αλλά υπάρχουν λίγα άτομα στα οποία η πρώτη δόση δεν λειτουργεί.


    ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΤΡΙΠΛΟ ΕΜΒΟΛΙΟ MMR.
    Εάν είστε ήδη έγκυος πρέπει να περιμένετε μετά τη γέννηση του μωρού.


    ΕΙΧΑ ΕΞΕΤΑΣΤΕΙ ΜΕ ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΑΝΟΣΙΑ.
    ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΜΟΥ;

    Οπωσδήποτε σχεδόν ναι.
    Ο μόνος τρόπος να είστε απολύτως βέβαιη  είναι να ξαναελεγχθείτε πριν μείνετε έγκυος .


    ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΥΘΡΑΣ,TO MMR –ΤΡΙΠΛΟ, ΕΑΝ ΘΗΛΑΖΩ;
    ΘΑ ΕΠΗΡΕΑΣΤΕΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ;
    Το τριπλό εμβόλιο –MMR –μπορεί να δοθεί στις θηλάζουσες μαμάδες χωρίς κανένα κίνδυνο   για το μωρό.

    Πολύ σπάνια απομονώθηκε ιός ερυθράς από το εμβόλιο  στο γάλα αλλά δεν προκλήθηκαν συμπτώματα στο μωρό.

    Δεν υπάρχουν ενδείξεις ιών ιλαράς και παρωτίτιδας στο μητρικό γάλα  και ακόμα και αν υπήρχαν το πεπτικός σύστημα του μωρού θα τους σκότωνε.

    Άρα το μωρό δεν θα επηρεαστεί καθ’οιοδήποτε  τρόπο από το τριπλό εμβόλιο εφόσον γίνει τη περίοδο του θηλασμού ώστε να προστατευτείτε εσείς και το επόμενο μωρό.


    ΕΙΜΑΙ ΕΓΚΥΟΣ ΚΑΙ Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΕΡΥΘΡΑ Ή ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ.
    ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ;

    Πρέπει να δείτε γιατρό το δυνατόν συντομότερα.

    Ακόμα κι αν έχετε εμβολιαστεί ή σας έχουν πει ότι έχετε ανοσία  στη ερυθρά, είναι πολύ σημαντικό να κάνετε τις σχετικές  εξετάσεις.

    Εάν είναι εφικτό πρέπει να αποφύγετε την επαφή  με το πρόσωπο που μπορεί να έχει ερυθρά  μέχρι να δείτε το γιατρό σας ή να διαγνωστεί με βεβαιότητα η νόσος του πάσχοντος ατόμου

    Η περίοδος μεταδοτικότητας  διαρκεί 2 εβδομάδες  και αρχίζει 5-7 ημέρες πριν  την εμφάνιση του εξανθήματος.

    ΜΟΛΙΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΤΗΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΥΘΡΑ ΚΑΙ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΕΜΑΘΑ ΟΤΙ ΗΜΟΥΝ ΕΓΚΥΟΣ  ΣΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΧΡΟΝΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ.
    ΘΑ ΠΑΘΕΙ ΚΑΤΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ;

    Οι γυναίκες δεν πρέπει να μείνουν έγκυες για 1 μήνα μετά τον εμβολιασμό για την ερυθρά.

    Αλλά αν είστε ήδη έγκυος ,πρέπει να μιλήσετε με τον γιατρό σας.

    Οι μελέτες σε αρκετές εκατοντάδες γυναίκες που συνέχισαν την εγκυμοσύνη τους μετά τον εμβολιασμό δείχνουν ότι κανένα από τα μωρά δεν εμφάνισαν βλάβη από την ερυθρά.


    ΕΙΜΑΙ ΕΓΚΥΟΣ ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΣΑ ΕΞΑΝΘΗΜΑ.
    ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ;

    Ένα εξάνθημα δεν σημαίνει ότι έχετε ερυθρά. Όποια κι αν είναι η αιτία  πρέπει να δείτε τον γιατρό σας κατά το δυνατόν  συντομότερα.

    Θα σας στείλει να εξεταστείτε για αντισώματα έναντι της ερυθράς, κάτι το οποίο πρέπει να κάνετε ακόμα κι αν εκείνος πιστεύει ότι έχετε ανοσία.


    ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΝΟΣΗΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΜΙΑ ΦΟΡΕΣ;
    ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΝΟΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΥΘΡΑ ΝΑ ΚΟΛΛΗΣΕΙ ΞΑΝΑ ΕΡΥΘΡΑ;

    Και οι δύο αυτές περιπτώσεις είναι πολύ σπάνιες. Μπορεί όμως να συμβεί γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό αν ελεγχθείτε ξανά εάν εμφανίσετε εξάνθημα ή έρθετε σε επαφή με άτομο με εξάνθημα κατά την εγκυμοσύνη σας.


    ΠΗΓΗ : NHS –NATIONAL HEALTH SYSTEM, UK

  • ΚΥΣΤΙΚΗ ΙΝΩΣΗ

    ΚΥΣΤΙΚΗ ΙΝΩΣΗ

    1/ Τί είναι η κυστική ίνωση ;

     Η Κυστική ίνωση είναι μια εξελισσόμενη προοδευτικά, γενετική νόσος, που προκαλεί επίμονες λοιμώξεις στους πνεύμονες και περιορίζει την ικανότητα του ατόμου να αναπνέει με την πάροδο του χρόνου.
    Στα άτομα με Κυστική ίνωση ,ένα ελαττωματικό γονίδιο προκαλεί την άθροιση και παραμονή μιας πηχτής βλέννης στους πνεύμονες ,στο πάγκρεας και σε άλλα όργανα.
    Στους πνεύμονες, η βλέννα φράσσει τους αεραγωγούς και παγιδεύει βακτήρια οδηγώντας σε λοιμώξεις, εκτεταμένη βλάβη στους πνεύμονες και τελικά ,αναπνευστική ανεπάρκεια.
    Στο πάγκρεας ,η βλέννα εμποδίζει την απελευθέρωση των πεπτικών ενζύμων που επιτρέπουν στο σώμα να διασπάσει  την  τροφή και να απορροφήσει τα θρεπτικά συστατικά.

    2/ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΥΣΤΙΚΗΣ ΙΝΩΣΗΣ

    Οι ασθενείς με κυστική ίνωση  μπορεί να έχουν μια ποικιλία συμπτωμάτων και να παρουσιάζουν τα ακόλουθα  :

      -πολύ αλμυρό ,στη γεύση ,δέρμα

      -επίμονο βήχα ,σε διάφορες στιγμές με φλέμα

      -Συχνές λοιμώξεις των πνευμόνων συμπεριλαμβανομένων πνευμονίας και βρογχίτιδας

      –συριγμό ή δύσπνοια

      -πτωχή ανάπτυξη ή πρόσληψη βάρους παρά την καλή όρεξη

     –συχνές ,λιπαρές κενώσεις ή δυσκοιλιότητα

     –Ανδρική υπογονιμότητα

    3 /ΔΙΑΓΝΩΣΗ –ΓΕΝΕΤΙΚΗ

    Η Κυστική ίνωση είναι μια γενετική νόσος. Τα άτομα με κυστική ίνωση έχουν κληρονομήσει δύο αντίγραφα από το πάσχον γονίδιο της κυστικής ίνωσης—ένα αντίγραφο από κάθε γονέα. Και οι δύο γονείς πρέπει να έχουν τουλάχιστον ένα  αντίγραφο του παθολογικού γονιδίου.

    Τα άτομα με ένα μόνο αντίγραφο του πάσχοντος γονιδίου καλούνται ‘’φορείς’’,αλλά δεν έχουν τη νόσο.

    Κάθε φορά που δύο φορείς της κυστικής ίνωσης αποκτούν παιδί

    Οι πιθανότητες είναι :

    *25% [1 στα 4]  το παιδί να έχει κυστική ίνωση

    *50% [1 στα 2 ] το παιδί να είναι φορέας της κυστικής ίνωσης αλλά να μην έχει τη νόσο

    *25 %  [1 στα 4] το παιδί να μην είναι φορέας και να μην έχει τη νόσο.

     Επίσης ,οι πάσχοντες από κυστική ίνωση μπορούν να μεταβιβάσουν στους απογόνους τους ,παθολογικά αντίγραφα των  δικών τους γονιδίων της νόσου.

    Εάν κάποιος με κυστική ίνωση αποκτήσει παιδί με φορέα κυστικής ίνωσης ,οι πιθανότητες είναι

          50% [1 στα 2] το παιδί να είναι φορέας αλλά να ΜΗΝ πάσχει.

          50% [1 στα 2] το παιδί να πάσχει από κυστική ίνωση

    To παθολογικό γονίδιο της κυστικής ίνωσης περιέχει μια μετάλλαξη.

    Υπάρχουν περισσότερες από 1.700 γνωστές μεταλλάξεις της νόσου.

    Τα περισσότερα διαγνωστικά τεστ  ελέγχουν τις πιο συχνές μεταλλάξεις.

    Στις ΗΠΑ  ζουν περισσότερα από 30.000 άτομα με κυστική ίνωση [περισσότερα από 70.000 παγκοσμίως]

    Περίπου 1.000 νέες περιπτώσεις διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο.

    Οι περισσότερες νέες περιπτώσεις [πάνω από το 75% ] κυστικής ίνωσης διαγιγνώσκονται  μέχρι την ηλικία των 2.

    Περισσότερα από τα μισά άτομα με κυστική ίνωση είναι άνω των 18 ετών.

    4 /ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗ ΝΟΣΟ

    Η κυστική ίνωση είναι μια σύνθετη νόσος της οποίας η  βαρύτητα των συμπτωμάτων και οι τύποι  μπορεί να διαφέρουν ευρέως από άτομο σε άτομο. Πολλοί διαφορετικοί παράγοντες ,όπως η ηλικία της διάγνωσης μπορεί να επηρεάσουν την υγεία του ατόμου και την πορεία της νόσου.

    Τα άτομα με κυστική ίνωση βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο για πνευμονικές λοιμώξεις γιατί αθροίζεται παχύρρευστη βλέννα στους πνεύμονες ,επιτρέποντας έτσι στα μικρόβια να πολλαπλασιάζονται .Οι πνευμονικές λοιμώξεις ,που προκαλούνται κυρίως από βακτήρια  ,αποτελούν ένα σοβαρό και χρόνιο πρόβλημα για τα άτομα με τη νόσο.

    Η ελαχιστοποίηση της έκθεσης σε μικρόβια αποτελεί μείζον θέμα για τους ασθενείς.

    Η συγκέντρωση της βλέννας στο πάγκρεας μπορεί επίσης να διακόψει την απορρόφηση της τροφής και θρεπτικών συστατικών και να οδηγήσει σε  κακή θρέψη και ανάπτυξη.

    Στο ήπαρ ,παχιά βλέννη μπορεί να φράξει τον κυστικό πόρο ,προκαλώντας διαταραχές στην ηπατική λειτουργία.

    Στους άνδρες μπορεί να επηρεαστεί η ικανότητά τους να αποκτήσουν παιδιά.

    Στα προηγούμενα έτη έχει σημειωθεί τρομακτική πρόοδος  στην επιμήκυνση της ζωής των ατόμων με κυστική ίνωση.

    Σήμερα η μέση επιβίωση  είναι κοντά στα 40 .

    Αποτελεί αυτό το στοιχείο πραγματική επανάσταση από το 1950 ,όπου τα παιδιά σπάνια έφταναν σε ηλικία δημοτικού σχολείου.

    Έτσι σήμερα οι πάσχοντες από κυστική ίνωση πηγαίνουν πανεπιστήμιο, εργάζονται και κυνηγάνε τα όνειρά τους ,παντρεύονται και αποκτούν παιδιά.

    Πάντως παρά την εξαιρετική πρόοδο ,δεν έχει βρεθεί θεραπεία και δυστυχώς ακόμα πολλές ζωές χάνονται σχετικά νωρίς.

    5/ ΑΓΩΓΗ

    Ο τύπος και η σοβαρότητα των συμπτωμάτων της κυστικής ίνωσης  μπορεί να διαφέρουν πολύ από άτομο σε άτομο. Γι ‘ αυτό όλα τα σχήματα αντιμετώπισης προσαρμόζονται  στις ιδιαίτερες ανάγκες των ασθενών.

    Οι ασθενείς με κυστική ίνωση χρειάζονται στενές σχέσεις και σωστή συνεργασία με τους επαγγελματίες υγείας που τους φροντίζουν όπως και μεγάλη οικογενειακή υποστήριξη.

    Κάθε μέρα συμπληρώνεται για τον κάθε ασθενή ένας συνδυασμός από τις ακόλουθες θεραπείες :

      –Καθαρισμός των αεραγωγών  για να  ρευστοποιηθεί και να απομακρυνθεί η παχύρρευστη βλέννη .Κάποιοι ασθενείς φορούν ειδικά γιλέκα που προκαλεί δονήσεις στον θώρακα ώστε να απομακρύνεται η βλέννη.

      –Εισπνοή φαρμάκων για την διαστολή των αεραγωγών ή την αλλαγή της σύστασης της βλέννας  σε πιο λεπτόρρευστη υφή. Συμπεριλαμβάνονται και αντιβιοτικά.

      –Υποκατάστατα ενζύμων παγκρεατικών ώστε να βελτιωθεί η γαστρική απορρόφηση .Αυτά τα υποκατάστατα λαμβάνονται μαζί με κάθε γεύμα  και συμπληρώματα διατροφής.

     6/ EΛΕΓΧΟΣ ΦΟΡΕΩΝ ΓΙΑ ΚΥΣΤΙΚΗ ΙΝΩΣΗ

    Ο γενετικός έλεγχος δεν παίζει μόνο ρόλο κλειδί στη διάγνωση της κυστικής ίνωσης ,αλλά ο έλεγχος επίσης επιτρέπει στους γονείς να μάθουν ποιες είναι οι πιθανότητές τους να αποκτήσουν παιδί με κυστική ίνωση βοηθώντας έτσι στο σχεδιασμό της οικογένειας.

    Ο γενετικός έλεγχος θα μας αποκαλύψει αν ένα άτομο φέρει την μετάλλαξη στο  CFTR γονίδιο.

    Το τεστ ελέγχει το DNA του ατόμου ,που απομονώνεται από κύτταρα που λαμβάνονται σε δείγμα αίματος ή από επίχρισμα από το εσωτερικό της παρειάς.

    Στην Αμερική ,πάνω από 10 εκατομμύρια είναι φορείς μιας μετάλλαξης του γονιδίου CFTR.

    Οι πιθανότητες να είναι κάποιος φορέας μίας μετάλλαξης ή να φέρει δύο μεταλλάξεις εξαρτάται από την φυλή και την εθνικότητα.

    Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο CFTR είναι οι πιο συχνές στους Καυκάσιους και στους Αμερικανούς με καταγωγή από την Ευρώπη.

    ΠΕΡΙΠΟΥ 1 : 31 AMEΡΙΚΑΝΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΤΟΥ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΟΥ ΓΟΝΙΔΙΟΥ CFTR.

    Μόνο 1 : 3.000 νεογέννητα Καυκάσιας καταγωγής έχουν κυστική ίνωση.

    Ξέρουμε ότι υπάρχουν περισσότερες από 1700 μεταλλάξεις του γονιδίου CFTR.Πάντως δεν προκαλούν όλες οι μεταλλάξεις τη νόσο.

    Αυτές που προκαλούν τη κυστική ίνωση ονομάζονται μεταλλάξεις –προκαλούσες τη νόσο.

    Τα τρέχοντα τεστ ανιχνεύουν τις πιο συχνές προκαλούσες  τη νόσο μεταλλάξεις.

    Ποιος πρέπει να ελεγχθεί;

    Η απόφαση να ελεγχθεί κάποιος είναι προσωπική.

    Από τις ενώσεις Μαιευτήρων  Γυναικολόγων σε προηγμένα ιατρικά κράτη προτείνεται σε όλα τα ζευγάρια που σκέφτονται να αποκτήσουν παιδιά ή και εκείνα που ήδη περιμένουν παιδί ,να ελέγχονται.

    Ένα βασικό τεστ ανίχνευσης από την Αμερικανική ένωση μαιευτήρων γυναικολόγων ανιχνεύει 23 από τις πιο συχνές μεταλλάξεις—προκαλούσες τη νόσο.

    Αλλά οι ακριβείς μεταλλάξεις ποικίλλουν ανάλογα με τη φυλή και το αν υπάρχει άτομο στην οικογένεια με τη νόσο.

    Εάν ,λοιπόν υπάρχει άτομο στην οικογένεια, οι πιθανότητες είναι μεγαλύτερες.

    ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΣΤ ΑΝΙΧΝΕΥΣΗΣ

    Ένα θετικό τεστ ανίχνευσης για κυστική ίνωση ,σημαίνει ότι το άτομο έχει μία μετάλλαξη του γονιδίου CFTR .

    Ένα θετικό τεστ είναι περίπου 99% ακριβές.

    Ένα αρνητικό τεστ ΔΕΝ είναι τόσο ακριβές.

    Επειδή υπάρχουν περισσότερες από 1700 μεταλλάξεις ,υπάρχουν κάποιες σπάνιες μεταλλάξεις που προκαλούν νόσο αλλά δεν ανιχνεύονται από το τεστ. Εάν είναι αρνητικό το τεστ ,υπάρχει ακόμα μια μικρή πιθανότητα να υπάρχει

    μετάλλαξη.

    Επειδή η ύπαρξη ενός παθολογικού αντιγράφου δεν προκαλεί τη νόσο, υπάρχουν οικογένειες με άτομα φορείς της μετάλλαξης που δεν το γνωρίζουν αφού κανείς δεν το γνωρίζει ,μέχρι να υπάρξει πάσχον άτομο.

    Εάν βρεθεί πάσχον κάποιο παιδί ,θα πρέπει να ελεγχθούν όλα τα παιδιά μιας οικογένειας,  και ανεξάρτητα από το αν έχουν συμπτώματα ή όχι.

    ΤΕΣΤ ΙΔΡΩΤΑ

    Είναι το σημείο κλειδί για τη διάγνωση όπου μετριέται η συγκέντρωση άλατος στον ιδρώτα ενός ατόμου και γίνεται σε εξειδικευμένα κέντρα από έμπειρους τεχνικούς.

    Μπορεί να γίνει σε κάθε άτομο σε οποιαδήποτε ηλικία.

    Προσδιορίζεται η ποσότητα χλωρίου [ή άλατος]στον ιδρώτα.

    Δεν χρειάζονται βελόνες .Στην πρώτη φάση ,γίνεται ερεθισμός  χημικός με πιλοκαρπίνη και ηλεκτρικός σε μια μικρή περιοχή του βραχίονα ή του ποδιού ώστε να διεγερθούν οι ιδρωτοποιοί αδένες να παράγουν ιδρώτα.

    Διαρκεί περίπου 5 λεπτά.

    Συλλέγεται μετά ο ιδρώτας σε ένα κομμάτι χαρτιού φίλτρου

    Κρατά 30 λεπτά αυτή η φάση και αποστέλλεται σε ένα εξειδικευμένο εργαστήριο για μέτρηση του χλωρίου. Διαρκεί περίπου 1 ώρα.

    ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΣΤ ΙΔΡΩΤΑ

    Δεν απαιτείται ιδιαίτερη προετοιμασία ή ειδική διατροφή πριν το τεστ ιδρώτα. Δεν πρέπει φυσικά να επαλείφεται η περιοχή με κρέμες 24 ώρες πριν το τεστ.

    Συνεχίζεται η λήψη όλων των λοιπών φαρμάκων αφού δεν μεταβάλλεται η αξιοπιστία της εξέτασης.

    ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ

    Οι ασθενείς με κυστική ίνωση έχουν στον ιδρώτα τους περισσότερο χλώριο από τους λοιπούς.

    Σε ένα παιδί συνήθως τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν το υψηλό χλώριο/

    Σε ένα βρέφος  τελειόμηνο ,παράγεται συνήθως επαρκής ποσότητα ιδρώτα στις  2 εβδομάδες ζωής.

    Το τεστ ιδρώτα θα πρέπει να γίνεται μεταξύ 10 ημερών και το αργότερο 4 εβδομάδων ζωής για εκείνα τα μωρά με θετικό προγενετικό έλεγχο.

    Τυπικά ,οι τιμές δεν αλλάζουν από χαμηλές σε υψηλές καθώς το άτομο μεγαλώνει.

    Οι παρακάτω τιμές είναι καθοριστικές

    • -< ή ίσες με 29 mmol/L :  η κυστική ίνωση είναι απίθανη ,ανεξάρτητα από την ηλικία
    • Μεταξύ 30-59 mmol/L : είναι πιθανή και χρειάζεται επιπλέον έλεγχος
    • > ή ίσες με 60 mmol/L : είναι πιθανή η διάγνωση κυστικής ίνωσης
    • Όταν οι τιμές είναι μεταξύ 30-59, συνήθως επαναλαμβάνεται το τεστΌταν υπάρχει θετικό τεστ ανίχνευσης κυστικής ίνωσης  στο νεογνό αλλά τεστ ιδρώτα ενδιάμεσο  και μία ή καμία από τις προκαλούσες τη νόσο μεταλλάξεις, διαγιγνώσκονται ως άτομα με ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΚΥΣΤΙΚΗ ΙΝΩΣΗ [CRMS] ή αλλιώς γνωστό σαν ΘΕΤΙΚΟ ΤΕΣΤ ΑΝΙΧΝΕΥΣΗΣ ΚΥΣΤΙΚΗΣ ΙΝΩΣΗΣ ΑΛΛΑ  ΜΕ ΜΗ ΑΣΦΑΛΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ .Αυτή η περιγραφή επίσης ταιριάζει σε παιδιά με θετικό το τεστ του νεογέννητου ,τεστ ιδρώτα  < 29 mmol/L και 2 μεταλλάξεις CFTR  , με τουλάχιστον τη μία να μην προκαλεί φυσικά συμπτώματα κυστικής ίνωσης.Θα χρειαστεί επιπλέον έλεγχος σε αυτά τα άτομα του ενδιάμεσου εύρους όπως και σε εκείνα τα άτομα που η γενετική ανάλυση έδειξε άγνωστες μεταλλάξεις ή ότι ο γονότυπος CFTR είναι ασαφής.  7 /ΠΩΣ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΟΙ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ;Ορισμένες μεταλλάξεις συσχετίζονται με διαφορετικά συμπτώματα και εξακολουθεί να αποτελεί πεδίο έρευνας αυτή η σχέση των μεταλλάξεων με τη βαρύτητα και τον τύπο των συμπτωμάτων. Για παράδειγμα κάποιες μεταλλάξεις προκαλούν συμπτώματα από το γαστρεντερικό και άλλα από τους πνεύμονες. Πάντως γνωρίζοντας τον τύπο της μετάλλαξης  δεν μπορούμε να προδικάσουμε τα συμπτώματα ενός ατόμου.Η πιο συχνή μετάλλαξη του γονιδίου CFTR είναι F508del και προκαλεί τα πιο συχνά συμπτώματα  της νόσου. Οι επιδράσεις της μετάλλαξης αυτής μπορεί να ποικίλλουν από άτομο σε άτομο και κάποια άτομα  με τη μετάλλαξη F508 del μπορεί να έχουν πιο σοβαρή εικόνα και πιο βαριά συμπτώματα από άλλα.Παρομοίως υπάρχουν λιγότερο συχνές μεταλλάξεις που προκαλούν ηπιότερα συμπτώματα από αυτά της μετάλλαξης F508 ενώ άλλες επίσης σπάνιες να προκαλούν εξίσου σοβαρά συμπτώματα. Ο Σύμβουλος γενετικής θα μπορέσει να δώσει όλες εκείνες τις πληροφορίες  για τη μετάλλαξη, την κλινική εικόνα και την προτεινόμενη αγωγή.

    ΠΗΓΗ : CYSTIC FIBROSIS FOUNDATION

Power by 4ty.gr